Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 8
Genealogies from Yayāti’s Sons to the Yadu Dynasty; Romapāda–Ṛṣyaśṛṅga; Kārtavīryārjuna; and the Rise of Yādava Branches
सुतो धर्मरथो यस्य जज्ञे चित्ररथोऽप्रजा: । रोमपाद इति ख्यातस्तस्मै दशरथ: सखा ॥ ७ ॥ शान्तां स्वकन्यां प्रायच्छदृष्यशृङ्ग उवाह याम् । देवेऽवर्षति यं रामा आनिन्युर्हरिणीसुतम् ॥ ८ ॥ नाट्यसङ्गीतवादित्रैर्विभ्रमालिङ्गनार्हणै: । स तु राज्ञोऽनपत्यस्य निरूप्येष्टिं मरुत्वते ॥ ९ ॥ प्रजामदाद् दशरथो येन लेभेऽप्रजा: प्रजा: । चतुरङ्गो रोमपादात् पृथुलाक्षस्तु तत्सुत: ॥ १० ॥
suto dharmaratho yasya jajñe citraratho ’prajāḥ romapāda iti khyātas tasmai daśarathaḥ sakhā
Aus Diviratha ging Dharmaratha hervor; aus ihm Citraratha, berühmt als Romapāda. Romapāda war ohne Nachkommen, daher gab ihm sein Freund Mahārāja Daśaratha seine eigene Tochter Śāntā; und Śāntā vermählte sich mit Ṛṣyaśṛṅga. Als die Devas den Regen zurückhielten, wurde Ṛṣyaśṛṅga durch Tanz, Schauspiel, Gesang und Instrumente sowie durch Umarmungen und Verehrung von Kurtisanen aus dem Wald herbeigelockt; mit seiner Ankunft fiel Regen. Danach vollzog er für den kinderlosen Daśaratha das putreṣṭi‑Opfer, das Söhne verleiht, und Daśaratha erhielt Söhne; und Romapāda empfing durch Ṛṣyaśṛṅgas Gnade Caturaṅga, aus dem Pṛthulākṣa hervorging.
FAQs
This verse shows that when rains failed, the king sought the presence and guidance of a powerful ṛṣi (Ṛśyaśṛṅga), indicating that societal prosperity is linked with dharma and the blessings of saintly persons.
Romapāda offered his daughter Śāntā to Ṛśyaśṛṅga as a rightful marriage alliance, honoring the sage and establishing a dharmic relationship that also benefited the kingdom.
In times of scarcity or crisis, align life with dharma—seek guidance from genuinely saintly, wise teachers and support spiritual culture—rather than relying only on material fixes.