Shloka 13
Garuḍa, Saubhari’s Curse, Kāliya’s Refuge, and Kṛṣṇa Saves Vraja from Forest Fire
कृष्णं ह्रदाद्विनिष्क्रान्तं दिव्यस्रग्गन्धवाससम् । महामणिगणाकीर्णं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ॥ १३ ॥ उपलभ्योत्थिता: सर्वे लब्धप्राणा इवासव: । प्रमोदनिभृतात्मानो गोपा: प्रीत्याभिरेभिरे ॥ १४ ॥
kṛṣṇaṁ hradād viniṣkrāntaṁ divya-srag-gandha-vāsasam mahā-maṇi-gaṇākīrṇaṁ jāmbūnada-pariṣkṛtam
Kṛṣṇa erhob sich aus dem See, geschmückt mit göttlichen Girlanden, Düften und Gewändern, von vielen kostbaren Edelsteinen umstrahlt und mit Gold geziert. Als die Kuhhirten Ihn sahen, sprangen sie alle sogleich auf, wie wenn einem Ohnmächtigen die Sinne zurückkehren; von großer Freude erfüllt, umarmten sie Ihn liebevoll.
FAQs
It describes Kṛṣṇa emerging from the lake in divine beauty—garlanded, fragrant, splendidly dressed, and adorned with jewels and golden luster.
Śukadeva Gosvāmī narrates this to Mahārāja Parīkṣit while describing the Kālīya-damana līlā.
By remembering that the Lord’s presence dispels fear and restores hope—one can turn to nāma-smaraṇa and devotion when facing “poisonous” situations like anxiety, hostility, or despair.