Aghāsura-vadha: The Killing and Deliverance of Aghāsura
सत्यमर्ककरारक्तमुत्तराहनुवद् धनम् । अधराहनुवद्रोधस्तत्प्रतिच्छाययारुणम् ॥ २० ॥
satyam arka-karāraktam uttarā-hanuvad ghanam adharā-hanuvad rodhas tat-praticchāyayāruṇam
Darauf kamen sie zu dem Schluss: „Freunde, das ist gewiss ein Tier, das hier sitzt, um uns zu verschlingen. Seine Oberlippe gleicht einer von der Sonne geröteten Wolke, und seine Unterlippe dem rötlichen Schatten einer Wolke.“
This verse poetically links Kṛṣṇa’s inner virtues—truthfulness, generosity, and righteous anger—to the beauty and redness of His lips and hands, showing that His character and form are equally divine.
In the Vraja-līlā narration, Śukadeva conveys that Kṛṣṇa’s beauty is not merely physical—His very radiance reflects His spotless qualities, helping devotees remember Him with affection and reverence.
Cultivate truthfulness, generosity, and principled firmness (righteous anger against wrongdoing) as devotional virtues—qualities that make one’s character attractive and spiritually uplifting.