सर्वजीजानां तु प्रथमवापे सुवर्णोदकसम्प्लुतां पूर्वमुष्टिं वापयेदमुं च मन्त्रं ब्रूयात्प्रजापतये काश्यपाय देवाय च नमः सदा । सीता मे ऋध्यतां देवी बीजेषु च धनेषु च ॥ कZ_०२.२४.२७ ॥
sarvajījānāṃ tu prathamavāpe suvarṇodakasamplutāṃ pūrvamuṣṭiṃ vāpayedamuṃ ca mantraṃ brūyātprajāpataye kāśyapāya devāya ca namaḥ sadā | sītā me ṛdhyatāṃ devī bījeṣu ca dhaneṣu ca
Bei der ersten Aussaat aller Samen soll er zuerst eine Handvoll aussäen, die mit „Goldwasser“ besprengt wurde, und dieses Mantra sprechen: „Stets Ehrerbietung Prajāpati, Kāśyapa und dem Gott. Möge die Göttin Sītā mir Gedeihen schenken — in den Samen und im Reichtum.“
Ritual acts can coordinate collective practice, reinforce legitimacy, and psychologically anchor compliance and optimism around state farming and revenue cycles.
Sītā is also the ‘furrow’—a symbol of cultivated land and fertility—linking religious language to the material aim of higher yields and revenue.