Adhyaya 52

Verse 1

ईश्वर उवाच । पंचाथ सिद्धलिंगानि कथयामि यशस्विनि । येषां दर्शनतो देवि सिद्धा यात्रा भवेन्नृणाम्

ঈশ্বর বললেন—হে যশস্বিনী! আমি পাঁচ সিদ্ধ-লিঙ্গের কথা বলছি। হে দেবী! যাদের দর্শনমাত্রে মানুষের তীর্থযাত্রা সিদ্ধ হয়।

Verse 2

सोमेशादीशदिग्भागे वरारोहेति या स्मृता । तस्याश्च पूर्वदिग्भागे देवं सिद्धेश्वरं परम् । अभिगम्य नरो भक्त्या अणिमादिकमाप्नुयात्

সোমেশের ঈশান কোণে যে স্থান ‘বরারোহা’ নামে স্মৃত, তার পূর্ব ভাগে পরম দেব সিদ্ধেশ্বর বিরাজমান। ভক্তিভরে তাঁর নিকট গমন করলে মানুষ অণিমা প্রভৃতি যোগসিদ্ধি লাভ করে।

Verse 3

सिद्धैः प्रतिष्ठितं लिंगं दृष्ट्वा भक्त्या तु मानवः । मुच्यते पातकैः सर्वैः सिद्धलोकं स गच्छति

সিদ্ধগণ কর্তৃক প্রতিষ্ঠিত লিঙ্গ ভক্তিভরে দর্শন করলে মানুষ সর্ব পাপ থেকে মুক্ত হয় এবং সিদ্ধলোক প্রাপ্ত করে।

Verse 4

विघ्नानि नाशमायांति तत्र क्षेत्रनिवासिनाम् । कामः क्रोधो भय लोभो रागो मत्सर एव च

সেই ক্ষেত্রে নিবাসীদের বাধা বিনষ্ট হয়—কাম, ক্রোধ, ভয়, লোভ, রাগ এবং মাত্সর্যও।

Verse 5

ईर्ष्या दंभस्तथाऽलस्यं निद्रा मोहस्त्वहंकृतिः । एतानि विघ्नरूपाणि सिद्धेर्विघ्नकराणि तु

ঈর্ষা, দম্ভ, আলস্য, নিদ্রা, মোহ ও অহংকার—এগুলি সবই বাধার রূপ, এবং সাধনাসিদ্ধির প্রতিবন্ধক।

Verse 6

तानि नाशं समायांति तत्र सिद्धे श्वरार्चनात् । एवं ज्ञात्वा तु यत्नेन तत्र यात्रां समाचरेत्

সেখানে সিদ্ধেশ্বরের অর্চনা করলে সেই সব (বিঘ্ন) বিনষ্ট হয়। অতএব জেনে, যত্নসহকারে সেই স্থানে তীর্থযাত্রা করা উচিত।

Verse 7

इत्येवं कथितं देवि सिद्धेश्वरमहोदयम् । सर्वकामप्रदं नृणां श्रुतं पातकनाशनम्

হে দেবী, এইরূপে সিদ্ধেশ্বরের মহামহিমা বর্ণিত হল। ইহা মানুষের সকল কামনা পূর্ণ করে, আর কেবল শ্রবণেই পাপ বিনষ্ট হয়।

Verse 52

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

এইভাবে পবিত্র স্কন্দ মহাপুরাণের একাশি সহস্র শ্লোকসমন্বিত সংহিতায়, সপ্তম প্রভাসখণ্ডে, প্রথম প্রভাসক্ষেত্রমাহাত্ম্যে ‘সিদ্ধেশ্বরমাহাত্ম্যবর্ণন’ নামক দ্বিপঞ্চাশতম অধ্যায় সমাপ্ত হল।