Adhyaya 344

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं पापप्रणाशनम् । कपिलेश्वरस्यैशान्यामुत्तरेण व्यवस्थितम्

ঈশ্বর বললেন—হে মহাদেবী! তারপর পাপনাশক সেই লিঙ্গে গমন করো, যা কপিলেশ্বরের ঈশান কোণে উত্তরদিকে প্রতিষ্ঠিত।

Verse 2

जरद्गवेश्वरंनाम जरद्गवप्रतिष्ठितम् । ब्रह्महत्यादि पापानां नाशनं नात्र संशयः

এর নাম ‘জরদ্গবেশ্বর’; জরদ্গব কর্তৃক প্রতিষ্ঠিত। ব্রহ্মহত্যা প্রভৃতি পাপের বিনাশ করে—এতে কোনো সন্দেহ নেই।

Verse 3

तत्रैव संस्थिता देवि देवी अंशुमती नदी । तत्र स्नात्वा विधानेन पिडदानं तु दापयेत्

সেখানেই, হে দেবী, অংশুমতী নামে এক দিব্য নদী অবস্থান করে। সেখানে বিধিমতে স্নান করে পিতৃদের উদ্দেশ্যে পিণ্ডদান করানো উচিত।

Verse 4

वर्षकोटिशतं साग्रं पितॄणां तृप्तिमावहेत् । वृषभस्तत्र दातव्यो ब्राह्मणे वेदपारगे

এটি পিতৃদের জন্য (অধিকসহ) একশো কোটি বছর তৃপ্তি আনে। সেখানে বেদপারগ ব্রাহ্মণকে এক বৃষ দান করা উচিত।

Verse 5

ततस्तु पूजयेद्देवं गन्धपुष्पैर्जरद्गवम् । पञ्चामृतरसेनैव तथा गुग्गु लुधूपनैः

তারপর গন্ধ ও পুষ্প দ্বারা সেই দেব জরদ্গবের পূজা করো; পঞ্চামৃতরসে অভিষেক করো এবং গুগ্গুলু প্রভৃতি ধূপ অর্পণ করো।

Verse 6

स्तुतिदण्डनमस्कारैः प्रदक्षिणैरहर्निशम् । ब्राह्मणान्भोजयेत्तत्र भक्ष्यभोज्यैः पृथग्विधैः । एकेन भोजितेनैव कोटिर्भवति भोजिता

স্তব, সাষ্টাঙ্গ প্রণাম, নমস্কার ও প্রদক্ষিণা করে দিনরাত সেখানে নানাবিধ ভক্ষ্য-ভোজ্য দ্বারা ব্রাহ্মণদের ভোজন করানো উচিত। একজনকে ভোজন করালেই যেন কোটি জনকে ভোজন করানোর ফল লাভ হয়।

Verse 7

कृते सिद्धोदकंनाम तत्तीर्थं परिकीर्त्तितम् । जरद्गवेश्वरं तीर्थं कलौ तु परिकीर्त्यते

কৃতযুগে সেই তীর্থ ‘সিদ্ধোদক’ নামে প্রসিদ্ধ ছিল; কিন্তু কলিযুগে তা ‘জরদ্গবেশ্বর-তীর্থ’ নামে খ্যাত।

Verse 344

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येंऽशुमतीमाहात्म्ये जरद्गवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

এইভাবে শ্রীস্কন্দ মহাপুরাণের একাশি-সহস্রী সংহিতার সপ্তম প্রভাসখণ্ডের প্রথম ‘প্রভাসক্ষেত্র-মাহাত্ম্য’ অন্তর্গত ‘অংশুমতী-মাহাত্ম্য’-এ ‘জরদ্গবেশ্বর-মাহাত্ম্য-বর্ণন’ নামক ৩৪৪তম অধ্যায় সমাপ্ত।