Adhyaya 322

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्य दक्षिणसंस्थितम् । दुर्गादित्येतिनामानं सर्वपापप्रणाशनम्

ঈশ্বর বললেন—হে মহাদেবী! তারপর তার দক্ষিণদিকে অবস্থিত ‘দুর্গাদিত্য’ নামে যে স্থান, যা সকল পাপ নাশ করে, সেখানে গমন করা উচিত।

Verse 2

यदा दुःखमनुप्राप्ता दुर्गा दुःखविनाशिनी । सूर्यमाराधयामास तदा दुःखविनुत्तये

যখন দুঃখনাশিনী দুর্গা দুঃখে আক্রান্ত হলেন, তখন সেই দুঃখের নিবৃত্তির জন্য তিনি সূর্যদেবের আরাধনা করলেন।

Verse 3

ततः कालेन बहुना तस्यास्तुष्टो दिवाकरः । उवाच मधुरं वाक्यं दुर्गां देवो महाप्रभाम् । वरं वरय देवेशि तपसा तुष्टवानहम्

দীর্ঘকাল পরে দিবাকর সন্তুষ্ট হলেন এবং মহাপ্রভা দেবী দুর্গাকে মধুর বাক্যে বললেন—“হে দেবেশী! বর প্রার্থনা কর; তোমার তপস্যায় আমি তুষ্ট।”

Verse 4

दुर्गोवाच । यदि तुष्टो दिवानाथ दुःखसंघं विनाशय

দুর্গা বললেন—হে দিবানাথ সূর্যদেব, আপনি প্রসন্ন হলে আমার দুঃখসমূহের সমষ্টি বিনাশ করুন।

Verse 5

सूर्य उवाच । अचिरेणैव कालेन भगवांस्त्रिपुरांतकः । संप्राप्स्यत्युत्तमं लिंगमुन्नते स्थान उत्तमे

সূর্য বললেন—অতি অল্প সময়ের মধ্যেই ভগবান ত্রিপুরান্তক (শিব) সেই উৎকৃষ্ট, উচ্চ স্থানে পরম শ্রেষ্ঠ লিঙ্গ লাভ করবেন।

Verse 6

दुर्गादित्येति मे नाम इह देवि भविष्यति । एवमुक्त्वा महादेवि तत्रैवान्तर्दधे रविः । सप्तम्यां रविवारेण दुर्गादित्यं प्रपूजयेत्

“হে দেবী, এখানে আমার নাম হবে ‘দুর্গাদিত্য’।” এ কথা বলে, হে মহাদেবী, সূর্য সেখানেই অন্তর্ধান করলেন। সপ্তমী তিথিতে, রবিবারে, দুর্গাদিত্যের পূজা করা উচিত।

Verse 7

तस्य दुःखानि सर्वाणि कुष्ठानि विविधानि च । विलयं यांति देवेशि दुर्गादित्यप्रपूजनात्

হে দেবেশী, দুর্গাদিত্যের পূজার ফলে তার সকল দুঃখ এবং নানাবিধ কুষ্ঠরোগও বিনষ্ট হয়ে লয়প্রাপ্ত হয়।

Verse 322

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसा हरुयां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दुर्गादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

এইভাবে শ্রীস্কন্দ মহাপুরাণের একাশি-সহস্র সংহিতার সপ্তম প্রভাসখণ্ডের প্রথম ‘প্রভাসক্ষেত্রমাহাত্ম্য’ অংশে ‘দুর্গাদিত্য-মাহাত্ম্যবর্ণন’ নামক তিনশো বাইশতম অধ্যায় সমাপ্ত হল।