गुरोर्वचनमाकर्ण्य आह्वयन्मदनं हरिः । आह्वानादाजगामाथ मदनः कार्यसाधकः
gurorvacanamākarṇya āhvayanmadanaṃ hariḥ | āhvānādājagāmātha madanaḥ kāryasādhakaḥ
গুরুর বাক্য শুনে হরি মদনকে আহ্বান করলেন; সেই আহ্বানে কার্যসাধক মদন সেখানে এসে উপস্থিত হলেন।
Sūta (Lomaharṣaṇa), deduced from narrative flow
Tirtha: Kedāra (contextual)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis/audience
Scene: Hari (Viṣṇu) stands after hearing Bṛhaspati, raising his hand in summons; Madana appears promptly, youthful and radiant, bearing floral insignia.
When guided by rightful counsel, action is taken decisively and the necessary forces are mobilized.
The Kedāra Khaṇḍa setting is implicit; the verse itself narrates the summoning of Madana.
No formal ritual; it depicts āhvāna (summoning/invocation) as a narrative act.