देशाद्देशांतरं गत्वा वनाच्चैव वनांतरम् । तीर्थेतीर्थे कृतश्राद्धाः सुसंत सत्यव्रतपरायणाः । ते गता दूरमध्वानं हनुमद्दर्शनार्थिनः
deśāddeśāṃtaraṃ gatvā vanāccaiva vanāṃtaram | tīrthetīrthe kṛtaśrāddhāḥ susaṃta satyavrataparāyaṇāḥ | te gatā dūramadhvānaṃ hanumaddarśanārthinaḥ
দেশ থেকে দেশে, বন থেকে বনে গিয়ে তারা প্রতিটি তীর্থে শ্রাদ্ধ সম্পন্ন করল। শান্তচিত্ত ও সত্যব্রতপরায়ণ তারা হনুমানের দর্শনলাভের আকাঙ্ক্ষায় দীর্ঘ পথ অতিক্রম করল।
Unspecified narrator (pilgrimage narrative)
Tirtha: Series of tīrthas en route (unnamed in this verse) culminating in Hanumān-darśana
Type: kshetra
Scene: A band of vow-keeping pilgrims traverses long distances—crossing regions and forests—stopping at each tīrtha to perform śrāddha; their faces are calm and resolute, all oriented toward the goal of seeing Hanumān.
Pilgrimage sanctified by truthfulness and ancestral rites becomes a powerful path toward divine vision.
The verse praises tīrthas in general (‘tīrthe tīrthe’) rather than naming one location.
Śrāddha performed repeatedly at various tīrthas during pilgrimage.