Shukla Yajur Veda — Adhyaya 7, Mantra 26
यस्ते॑ द्र॒प्सः स्कन्द॑ति॒ यस्ते॑ अ॒शुर्ग्राव॑च्युतो धि॒षण॑योरु॒पस्था॑त् । अ॒ध्व॒र्योर्वा॒ परि॑ वा॒ यः प॒वित्रा॒त्तं ते॑ जु॑होमि॒ मन॑सा॒ वष॑ट्कृत॒ं स्वाहा॑ । दे॒वाना॑मु॒त्क्रम॑णमसि ॥
yás te drápsaḥ skándati yás te aśúr grā́va-cyuto dhiṣáṇayor upásthāt | adhvaryór vā pári vā yáḥ pavítrāt táṃ te juhómi mánasā váṣaṭ-kṛtaṃ svā́hā | devā́nām utkrámaṇam asi ||
তোমার যে বিন্দু (দ্রপ্স) ঝরে পড়েছে, তোমার যে দ্রুত অংশ (অংশু) পেষণ-পাথর (গ্রাব) থেকে, অথবা দুই ধিষণা-র বিস্তৃত কোলে (উরু-উপস্থান) থেকে পড়ে গেছে; কিংবা অধ্বর্যুর চারপাশে যা হারিয়ে গেছে, অথবা পবিত্র (ছাঁকনি) থেকে যা পড়ে গেছে—তাকে আমি ‘বষট্’-যোগ্য করে মনে মনে তোমার জন্য আহুতি দিই: স্বাহা! তুমি দেবগণের উৎক্রমণ (অগ্রসর হওয়া/প্রস্থান) স্বরূপ।
यः । ते॒ । द्र॒प्सः । स्कन्द॑ति । यः । ते॒ । अ॒शुः । ग्राव॑-च्युतः । धि॒षण॑योः । उप॒-स्था॑त् । अ॒ध्व॒र्योः । वा॒ । परि॑ । वा॒ । यः । प॒वित्रा॑त् । तम् । ते॒ । जु॒हो॒मि॒ । मन॑सा । वष॑ट्-कृ॒तम् । स्वाहा॑ । दे॒वाना॑म् । उत्-क्रम॑णम् । अ॒सि॒ ॥