Shukla Yajur Veda — Adhyaya 7, Mantra 10
रा॒या व॒यᳪ स॑स॒वाᳪसो॑ मदेम ह॒व्येन॑ दे॒वा यव॑सेन॒ गाव॑: । तां धे॒नुं मि॑त्रावरुणा यु॒वं नो॑ वि॒श्वाहा॑ धत्त॒मन॑पस्फ़ुरन्तीमे॒ष ते॒ योनि॑रृता॒युभ्यां॑ त्वा ।
rāyā́ vayáṃ sasavā́ṃso madema havyéna devā́ yávasena gā́vaḥ | tā́ṃ dhénuṃ mitrā́varuṇā yuváṃ no viśvā́hā dhattam anapásphurantīm eṣá te yóniḥ ṛtāyúbhyāṃ tvā́ |
ধনের দ্বারা আমরা—বিজয়ী হয়ে—আনন্দিত হই; আমরা দেবগণ হব্য দ্বারা, আর গাভীরা ঘাস/খাদ্য দ্বারা (আনন্দিত হোক)। হে মিত্র ও বরুণ! সেই দুগ্ধদায়িনী গাভী তোমরা আমাদের প্রতিদিন, অবিচলভাবে, দান করো। এটাই তোমার যোনি (আধার/আসন); ঋতের সঙ্গে যুক্ত সেই দুজনের জন্য তোমাকে স্থাপন করা হল।
रायाः । वयम् । ससवांसः । मदेम । हव्येन । देवाः । यवसेन । गावः । ताम् । धेनुम् । मित्रा-वरुणा इति । युवम् । नः । विश्वाहा । धत्तम् । अनपस्फुरन्तीम् । एषः । ते । योनिः । ऋता-युभ्याम् । त्वा ।