Shukla Yajur Veda — Adhyaya 4, Mantra 22
अदि॑त्यास्त्वा मू॒र्धन्नाजि॑घर्मि देव॒यज॑ने पृथि॒व्या इडा॑यास्प॒दमा॑सि घृ॒तव॒त् स्वाहा॑ । अ॒स्मे र॑मस्वा॒स्मे ते॒ बन्धु॒स्त्वे रा यो॒ मे रायो॒ मा व॒यᳪ रा॒यस्पोषे॑ण॒ वियौ॑ष्म॒ तोतो॒ राय॑:
ádityās tvā mūrdhánn ā́jigharmi devayájané pṛthivyā́ iḍā́yāspadám asi ghṛtávát svā́hā | asmē ramasvāsmē te bándhus tvē rā́yo mē rā́yo mā vayáṃ rāyás póṣeṇa víyauṣma totó rā́yaḥ
অদিতির শক্তি দ্বারা আমি তোমাকে মস্তকে অভিষিক্ত করি—পৃথিবীর দেবযজন (যজ্ঞস্থান) এ। তুমি ইড়ার আসন, ঘৃতসমৃদ্ধ—স্বাহা। আমাদের সঙ্গে বাস করো; আমাদের সঙ্গে তোমার আত্মীয়বন্ধন থাকুক; তোমার মধ্যে আমার জন্য ধন থাকুক। ধন ও ধনবৃদ্ধি থেকে আমরা যেন বিচ্ছিন্ন না হই—চিরকাল ধনই (থাকুক)।
अदित्याः । त्वा । मूर्धन् । आजिघर्मि । देव-यजने । पृथिव्याः । इडायाः । पदम् । असि । घृत-वत् । स्वाहा । अस्मे । रमस्व । अस्मे । ते । बन्धुः । त्वे । रायः । मे । रायः । मा । वयम् । रायः-पोषेण । वि-यौष्म । तोतः । रायः ।