देव॑ सवित॒: प्र सु॑व य॒ज्ञं प्र सु॑व य॒ज्ञप॑तिं॒ भगा॑य । दि॒व्यो ग॑न्ध॒र्वः के॑तु॒पूः केतं॑ नः पुनातु वा॒चस्पति॒र्वाजं॑ नः स्वदतु
devá savitaḥ prá suva yajñáṃ prá suva yajñápatim bhágāya | divyó gandharváḥ ketupū́ḥ kétaṃ naḥ punātu vācáspátir vā́jaṃ naḥ svadatu
হে দেব সবিতা, যজ্ঞকে প্রবর্তিত করো; যজ্ঞপতিকে ভাগের উদ্দেশ্যে প্রবর্তিত করো। দিব্য গন্ধর্ব—কেতুপূ (কেতু/চিহ্নের শোধক)—আমাদের জন্য সেই কেতুকে পবিত্র করুন; আর বাচস্পতিই আমাদের বাজ (বল/অন্নসমৃদ্ধি)কে রসপূর্ণ, ফলদায়ক করুন।
देव॑ । सवितः । प्र । सु॑व । य॒ज्ञम् । प्र । सु॑व । य॒ज्ञ-प॑तिम् । भगा॑य । दि॒व्यः । ग॒न्ध॒र्वः । के॒तु-पूः । के॒तम् । नः । पु॒ना॒तु । वा॒चः-पतिः । वाज॑म् । नः । स्व॒द॒तु ।