तस्य॑ व॒यᳪ सु॑म॒तौ य॒ज्ञिय॒स्यापि॑ भ॒द्रे सौ॑मन॒से स्या॑म । स सु॒त्रामा॒ स्ववाँ॒२ इन्द्रो॑ अ॒स्मे आ॒राच्चि॒द् द्वेष॑: सनु॒तर्यु॑योतु
tásya vayáṃ sumatáu yajñíyasyā́pi bhadré saumanasé syāma | sá sutrā́mā svávāṃ̐ índro asmē ārā́c cid dvéṣaḥ sanutáry uyotu ||
সেই যজ্ঞ্য (পূজনীয়) জনের সুমতি (সদ্বুদ্ধি/অনুগ্রহ)-তে আমরা অবস্থান করি; কল্যাণকর সৌমনস্য (শুভ মনোভাব)-এও আমরা স্থিত হই। সেই সুত্রামা, স্ববলসম্পন্ন ইন্দ্র আমাদের থেকে দ্বেষকে—দূরে তো বটেই, দূর থেকেও—সম্পূর্ণরূপে অপসারিত করুন।
तस्य । वयम् । सुमतौ । यज्ञियस्य । अपि । भद्रे । सौमनसे । स्याम । सः । सुत्रामा । स्ववान् । इन्द्रः । अस्मे । आरात् । चित् । द्वेषः । सनुतरि । युयोतु ।