एष धर्म दमे चैव क्रोधे चापि जितव्रतः । महाप्रसादो ब्रह्माण्य: सत्यवादी च पार्थिव:
eṣa dharme dame caiva krodhe cāpi jitavrataḥ | mahāprasādo brahmaṇyaḥ satyavādī ca pārthivaḥ ||
এই রাজা ধর্মে ও ইন্দ্রিয়সংযমে অবিচল, আর ক্রোধজয় করার দৃঢ় ব্রতধারী। তিনি মহাকৃপালু, ব্রাহ্মণভক্ত এবং সত্যভাষী।
अर्जुन उवाच
The verse presents an ethical portrait of ideal rulership: a king should be grounded in dharma, practice self-restraint (dama), deliberately master anger, show compassion, honor Brahmins and sacred learning, and remain committed to truth.
Arjuna is praising and characterizing a king in the Virata Parva context, highlighting the ruler’s moral qualifications—especially restraint, control of anger, compassion, reverence for Brahmins, and truthfulness—thereby establishing his worthiness and reliability.