Dvārakāyāṃ Sāhāyya-vibhāgaḥ (Alliance Allocation at Dvārakā) / उद्योगपर्व अध्याय ७
विद्याविनयसम्पन्ने ब्राह्मणे गवि हस्तिनि । शुनि चैव श्वपाके च पण्डिता: समदर्शिन: ।।
vidyā-vinaya-sampanne brāhmaṇe gavi hastini | śuni caiva śvapāke ca paṇḍitāḥ sama-darśinaḥ ||
বিদ্যা ও বিনয়ে সম্পন্ন ব্রাহ্মণ, গাভী, হাতি, কুকুর এবং কুকুরের মাংস ভক্ষণকারী—এদের সকলের প্রতিই পণ্ডিতেরা সমদৃষ্টি রাখেন। এর নীতিবোধ এই নয় যে আচরণ বা ধর্মকর্তব্যের ভেদ মুছে ফেলতে হবে; বরং সকল জীবের অন্তরে একই আত্মাকে দেখে সামাজিক মর্যাদা বা প্রজাতিভেদের জন্ম দেওয়া অবজ্ঞা, নিষ্ঠুরতা ও পক্ষপাতকে সংযত করা।
वायुदेव उवाच
True wisdom expresses itself as sama-darśana—seeing the same inner Self in all beings—thereby curbing pride, hatred, and discrimination, and grounding ethical conduct in compassion and restraint.
The verse is a doctrinal statement rather than a plot event: it presents a standard of the paṇḍita (the truly wise) as one who maintains an equal, non-contemptuous vision across social categories and species, emphasizing inner reality over external status.