Sanatsujāta on Vedic Learning, Truth (Satya), and the Discipline of Dama–Tyāga–Apramāda
गुरु शिष्यो नित्यमभिवादयीत स्वाध्यायमिच्छेच्छुचिरप्रमत्त: । मान॑ न कुर्यान्नादधीत रोष- मेष प्रथमो ब्रह्मचर्यस्थ पाद:
guruḥ śiṣyo nityam abhivādayīta svādhyāyam icchec chucir apramattaḥ | mānaṁ na kuryān nādadhīta roṣam eṣa prathamo brahmacaryastha pādaḥ ||
ব্রহ্মচর্য পালনকারী শিষ্যের উচিত প্রতিদিন গুরুকে প্রণাম করা, বাহ্য-অন্তরে শুচি থাকা এবং আলস্য-অবহেলা ত্যাগ করে স্বাধ্যায়ে মনোনিবেশ করা। অহংকার পোষণ করবে না, অন্তরে ক্রোধকে স্থান দেবে না। এটাই ব্রহ্মচর্যের প্রথম পদ।
सनत्सुजात उवाच
The first step of brahmacarya is disciplined student conduct: daily respectful salutation to the guru, purity, vigilant dedication to svādhyāya, and inner restraint—especially avoiding pride and anger.
In the Udyoga Parva dialogue, Sanatsujāta instructs on dharma and inner mastery; here he outlines foundational rules for a brahmacārin (student) as part of a broader ethical teaching given amid the pre-war counsel.