Udyoga Parva Adhyāya 103: Garuḍa’s Protest, Viṣṇu’s Demonstration, and Counsel Toward Śama
सुमुखस्य गुणैश्नैव शीलशौचदमादिभि: | आपके और ऐरावतके प्रति हमारे हृदयमें विशेष सम्मान है और यह सुमुख भी शील
sumukhasya guṇaiś naiva śīlaśaucadamādibhiḥ |
নারদ বললেন—শুধু বংশের কারণে বর গ্রহণ করা উচিত নয়; শীল, শৌচ, দম (ইন্দ্রিয়সংযম) প্রভৃতি গুণই আসল মানদণ্ড। অতএব পিতৃ-আশ্রয়হীন হলেও সুমুখ গুণসম্পন্ন; গুণের কারণেই আমরা তাকে গ্রহণ করি। আর আপনার ও ঐরাবতের প্রতিও আমাদের হৃদয়ে বিশেষ সম্মান আছে।
नारद उवाच
Worthiness is grounded in guṇa (virtue)—such as good conduct, purity, and self-restraint—rather than in mere parentage or social standing; ethical qualities justify honor and acceptance.
Nārada explains why Sumukha is being accepted/selected: despite lacking paternal support, his exemplary virtues make him deserving, and he is held in special esteem alongside figures like Airāvata.