कृत्स्नं कोलगिरिं चैव सुरभीपत्तनं तथा । द्वीपं ताम्राह्नययं चैव पर्वत रामक॑ तथा,समूचे कोलगिरि, सुरभीपत्तन, ताग्रद्वीप, रामकपर्वत तथा तिमिंगिलनरेशको भी अपने वशमें करके परम बुद्धिमान् सहदेवने एक पैरके पुरुषों, केरलों, वनवासियों, संजयन्ती नगरी तथा पाखण्ड और करहाटक देशोंको दूतोंद्वारा संदेश देकर ही अपने अधीन कर लिया और उन सबसे कर वसूल किया
kṛtsnaṃ kolagiriṃ caiva surabhīpattanaṃ tathā | dvīpaṃ tāmrāhnayaṃ caiva parvataṃ rāmakaṃ tathā ||
তিনি সম্পূর্ণ কোলগিরি, সুরভীপত্তন নগর, তাম্রাহ্নয় নামক দ্বীপ এবং রামক নামক পর্বত—সবই নিজের বশে আনলেন।
सहदेव उवाच
The passage underscores a dharmic model of kingship: establishing political order through recognized submission and tribute, supporting a larger lawful rite (Yudhiṣṭhira’s Rājasūya) rather than conquest for personal greed.
Sahadeva is reporting (or being reported) as having brought several southern regions—Kolagiri, Surabhīpattana, Tāmrāhnaya island, and Rāmaka mountain—under control as part of the Pandavas’ campaign to secure allegiance and revenue for the Rājasūya.