अर्जुनस्य द्रोणिप्रतिघातः कर्णोपसर्पणं च
Arjuna Checks Droṇaputra; Karṇa Advances
(सात्यकिर्वषसेनं तु विद्ध्वा सप्तभिरायसै: । पुनर्विव्याध सप्तत्या सारथिं च त्रिभि: शरै: ।।
sañjaya uvāca |
sātyakir vṛṣasenaṃ tu viddhvā saptabhir āyasaiḥ |
punar vivyādha saptatyā sārathiṃ ca tribhiḥ śaraiḥ ||
vṛṣasenas tu śaineyaṃ śareṇānataparvaṇā |
ājadaghāna mahārāja śaṅkhadeśe mahāratham ||
śaineyo vṛṣasenena patriṇā paripīḍitaḥ |
kopaṃ cakre mahārāja kruddho vegaṃ ca dāruṇam ||
jagrāheṣūn varān vīraḥ śīghraṃ vai daśa pañca ca ||
সঞ্জয় বললেন—সাত্যকি লোহার দণ্ডযুক্ত সাতটি বাণে বৃষসেনকে বিদ্ধ করল, তারপর সত্তরটি বাণে আবার আঘাত করল, আর তিনটি বাণে তার সারথিকেও আহত করল। তখন, হে মহারাজ, বৃষসেন বাঁকা গাঁটওয়ালা এক বাণে মহারথী শৈনেয় (সাত্যকি)-র মস্তক-প্রদেশে আঘাত করল। সেই পালকযুক্ত বাণে কাতর হয়ে শৈনেয় ক্রোধে জ্বলে উঠল; ক্রুদ্ধ হয়ে সে ভয়ংকর বেগ প্রকাশ করে সঙ্গে সঙ্গে পনেরোটি উৎকৃষ্ট বাণ হাতে নিল।
संजय उवाच
The episode illustrates kṣatriya-dharma in battle: when wounded, a warrior must not collapse into despair but convert pain into disciplined resolve. Anger (kopa) is shown as a dangerous force that must be harnessed into focused action—skill, speed, and tactical targeting—rather than uncontrolled cruelty.
Sātyaki first overwhelms Vṛṣasena with multiple arrows and also strikes his charioteer. Vṛṣasena counters by hitting Sātyaki in the head/temple region with a distinctive arrow. Pained, Sātyaki becomes furious, gathers fifteen choice arrows, and prepares a swift retaliatory strike (the continuation describes disabling the chariot’s supports such as charioteer, horses, and banner).