Pātra-Lakṣaṇa and Niścita-Dharma
Marks of a Worthy Recipient and Stable Criteria of Dharma
भीष्म उवाच अष्टावक्रोडन्वपृच्छत् तां रूपं विकुरुषे कथम् | नचानृतं ते वक्तव्यं ब्रूहि ब्राह्मणगकाम्यया
bhīṣma uvāca: aṣṭāvakro ’nvapṛcchat tāṃ rūpaṃ vikuruṣe katham | na cānṛtaṃ te vaktavyaṃ brūhi brāhmaṇagakāmyayā ||
ভীষ্ম বললেন—রাজন! অষ্টাবক্র সেই নারীকে জিজ্ঞাসা করলেন—“তুমি কেন বারবার তোমার রূপ বদলাও? আর যদি আমার মতো এক ব্রাহ্মণের সম্মান ও স্বীকৃতি কামনা কর, তবে মিথ্যা বলবে না—সত্য বলো।”
भीष्म उवाच
Truthfulness in speech is presented as a prerequisite for moral credibility and for receiving the esteem of the righteous; one who seeks a brāhmaṇa’s approval must not resort to anṛta (falsehood).
Bhishma recounts how the sage Aṣṭāvakra interrogates a woman who repeatedly changes her appearance, insisting that she answer honestly and explain the reason for her shifting form.