Shloka 10
Garuḍa’s Assault on the Devas and the Fire-Barrier (अमृत-रक्षा-युद्धम्)
विनतोवाच यस्ते कण्ठमनुप्राप्तो निगीर्ण बडिशं यथा,विनता बोली--बेटा! जो तुम्हारे कण्ठमें पड़नेपर अंगारकी तरह जलाने लगे और मानो बंसीका काँटा निगल लिया गया हो, इस प्रकार कष्ट देने लगे, उसे वर्णोमें श्रेष्ठ ब्राह्मण समझना। क्रोधमें भरे होनेपर भी तुम्हें ब्रह्महत्या नहीं करनी चाहिये
vinatovāca: yas te kaṇṭham anuprāpto nigīrṇa-baḍiśaṃ yathā, vinatā: putra! yo ’gnārka iva te kaṇṭhe praviśya dahyate, baḍiśa-kaṇṭakaṃ nigīrṇam iva duḥkhaṃ janayet, taṃ varṇeṣu śreṣṭhaṃ brāhmaṇaṃ vijānīhi; krodhāviṣṭenāpi tvayā brahmahatyā na kartavyā.
বিনতা বললেন—বৎস! যে তোমার কণ্ঠে এসে অঙ্গারের মতো দগ্ধ করতে থাকে, আর যেন বঁড়শির কাঁটা গিলে ফেলেছ—এমন যন্ত্রণা দেয়, তাকে বর্ণসমূহের মধ্যে শ্রেষ্ঠ ব্রাহ্মণ বলে জেনো। আর ক্রোধে হলেও ব্রহ্মহত্যা করো না।
गरुड उवाच