Agastyopadeśa: Viṣṇupada-stava-sādhanā and Paraśurāma’s Darśana of Hari
यं वै प्रसन्ना असुराः सुरा नराः सकिन्नरास्तिर्यकेयोनयो ऽपि हि / गताः स्वरूपं निखलं विहाय ते देहस्त्र्यपत्यार्थममत्वमीश्वर
yaṃ vai prasannā asurāḥ surā narāḥ sakinnarāstiryakeyonayo 'pi hi / gatāḥ svarūpaṃ nikhalaṃ vihāya te dehastryapatyārthamamatvamīśvara
হে ঈশ্বর! যাঁর প্রতি প্রসন্ন হয়ে অসুর, সুর, মানুষ, কিন্নর এবং তির্যক্-যোনিরাও নিজেদের সমগ্র স্বরূপ ত্যাগ করে তাঁর শরণে যায়—তারা দেহ, স্ত্রী ও সন্তানার্থে ‘মমত্ব’-এ আবদ্ধ হয়।