Paugaṇḍa Cowherding, Tālavana, the Slaying of Dhenukāsura, and Revival from Poisoned Yamunā Water
जनन्युपहृतं प्राश्य स्वाद्वन्नमुपलालितौ । संविश्य वरशय्यायां सुखं सुषुपतुर्व्रजे ॥ ४६ ॥
janany-upahṛtaṁ prāśya svādy annam upalālitau saṁviśya vara-śayyāyāṁ sukhaṁ suṣupatur vraje
মায়েদের দেওয়া সুস্বাদু আহার পরিতৃপ্ত হয়ে গ্রহণ করে এবং নানা ভাবে আদর-যত্ন পেয়ে, সেই দুই ভাই উৎকৃষ্ট শয্যায় শুয়ে বৃজে সুখে নিদ্রা গেলেন।
This verse shows Yaśodā’s vātsalya-bhakti: she brings Kṛṣṇa and Balarāma delicious food, lovingly pampers them, and arranges their comfortable rest in Vraja.
After their day’s Vraja-līlā, they return home, accept their mother’s affectionate service, and rest—highlighting the Lord’s intimate, humanlike pastimes with His devotees.
Offer loving, attentive service in daily routines—feeding, caring, and creating a peaceful home atmosphere—as an expression of devotion and remembrance of Kṛṣṇa’s Vraja pastimes.