Sukta 137
यद्ध प्राचीरजगन्तोरो मण्डूरधाणिकीः । हता इन्द्रस्य शत्रवः सर्वे बुद्बुदयाशवः
yád dha prācī́r ájagantóro maṇḍūra-dhāṇikī́ḥ | hatā́ índrasya śátraváḥ sárve budbudáyāśavaḥ ||
When verily they went forth eastward, the mandūra-grain-bearers—then were Indra’s enemies smitten, all of them bubble-swift (and bubble-frail).
যখন তারা সত্যিই পূর্বদিকে অগ্রসর হল—মণ্ডূর-ধান বহনকারী—তখন ইন্দ্রের শত্রুরা নিহত হল; তারা সকলেই বুদ্বুদের মতো দ্রুত, বুদ্বুদের মতো ক্ষণভঙ্গুর।
Rishi: Not determinable from excerpt alone; the hymn is Indra-centered and likely borrowed/reworked from older Indraic material.
Devata: Indra
Chandas: Anuṣṭubh-like
{"primary_rasa":"vira","secondary_rasa":"raudra","emotional_arc":"Orientation → strike → contemptuous diminishment of the foe.","listener_experience":"Courage, tactical clarity, reduction of enemy-awe.","intensity":7}