Adhyaya 64: Procedure for the Vow that Cultivates Valor (Durgā Navamī Observance)

Verse 1

अगस्त्य उवाच । अथापरं प्रवक्ष्यामि शौर्यव्रतमनुत्तमम् । येन भीरोरपि महच्छौर्यं भवति तत्क्षणात् ॥ ६४.१ ॥

অগস্ত্য ক’লে—এতিয়া মই অনুত্তম শৌৰ্য-ব্ৰত ব্যাখ্যা কৰিম; যাৰ দ্বাৰা ভীৰুৱেও তৎক্ষণাৎ মহাধৈৰ্য লাভ কৰে।

Verse 2

मासि चाश्वयुजे शुद्धां नवमीं समुपोषयेत् । सप्तम्यां कृतसंकल्पः स्थित्वाऽष्टम्यां निरोधनः ॥ ६४.२ ॥

আশ্বযুজ মাহত শুদ্ধ নবমীত উপবাস কৰিব লাগে। সপ্তমীত সংকল্প কৰি, অষ্টমীত স্থিৰ হৈ সংযম (নিরোধ) পালন কৰিব।

Verse 3

नवम्यां पारयेत् पिष्टं प्रथमं भक्तितो नृप । ब्राह्मणान् भोजयेद् भक्त्या देवीं चैव तु पूजयेत् । दुर्गां देवीं महाभागां महामायां महाप्रभाम् ॥ ६४.३ ॥

নৱমীত, হে ৰাজন, ভক্তিসহ প্ৰথমে পিষ্ট-নৈবেদ্যৰে ব্ৰত পাৰণ কৰিব লাগে। ভক্তিভাৱে ব্ৰাহ্মণসকলক ভোজন কৰাই দেৱী দুৰ্গা—মহাভাগ্যা, মহামায়া, মহাপ্ৰভা—ক পূজা কৰিব লাগে।

Verse 4

एवं संवत्सरं यावदुपोष्येति विधानतः । व्रतान्ते भोजयेद्धीमान् यथाशक्त्या कुमारिकाः ॥ ६४.४ ॥

এইদৰে বিধানমতে এক বছৰ পৰ্যন্ত উপবাস-ব্ৰত পালন কৰি, ব্ৰতান্তত বুদ্ধিমান ব্যক্তিয়ে নিজৰ সামৰ্থ্য অনুসাৰে কুমাৰীসকলক ভোজন কৰাব লাগে।

Verse 5

हेमवस्त्रादिभिस्तास्तु भूषयित्वा तु शक्तितः । पश्चात्क्षमापयेत् तास्तु देवी मे प्रीयतामिति ॥ ६४.५ ॥

তাৰপিছত নিজৰ সামৰ্থ্য অনুসাৰে সোণ, বস্ত্ৰ আদি দি তেওঁলোকক অলংকৃত কৰি, পাছত তেওঁলোকৰ ওচৰত ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰিব লাগে—“দেৱী মোৰ ওপৰত প্ৰসন্ন হওক।”

Verse 6

एवं कृते भ्रष्टराज्यो लभेद्राज्यं न संशयः । अविद्यो लभते विद्यां भीतः शौर्यं च विदन्ति ॥ ६४.६ ॥

এইদৰে কৰিলে ৰাজ্যচ্যুত ৰজাও নিঃসন্দেহে পুনৰ ৰাজ্য লাভ কৰে। অবিদ্য ব্যক্তি বিদ্যা লাভ কৰে, আৰু ভীতজনো শৌৰ্যবান বুলি পৰিচিত হয়।