Adhyaya 8

এই অষ্টম অধ্যায়ত শ্ৰীৱৰাহৰ বৰ্ণনা অনুসাৰে শ্ৰীনিবাসে লক্ষ্মীক আহ্বান কৰি বিবাহৰ সকলো প্ৰস্তুতি সুশৃঙ্খলভাৱে সম্পন্ন কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। তেতিয়া শ্রুতি, স্মৃতি, ধৃতি, শান্তি, হ্রী, কীৰ্তি আদি বৈদিক তত্ত্বসমূহ যেন মূৰ্তিমান হৈ আহি সুগন্ধি তেল, বস্ত্ৰ, অলংকাৰ, দৰ্পণ, কস্তূৰী আৰু ৰাজচিহ্ন আদি ক্ৰিয়া-সামগ্ৰী আনে—ধৰ্মানুগত মঙ্গল অলংকাৰৰ প্ৰতীকী সমাহাৰ গঢ় লৈ উঠে। লক্ষ্মীয়ে দিৱ্য লোক আৰু তীৰ্থস্থানৰ পৰা সংগৃহীত সুগন্ধি জলেৰে অভ্যঙ্গ-স্নান বিধি সম্পন্ন কৰি প্ৰভুক বস্ত্ৰ-ভূষণেৰে সজায়; ভগৱানে ঊৰ্ধ্বপুণ্ড্ৰ ধাৰণ কৰি গৰুড়াৰূঢ় হৈ নাৰায়ণপুৰী/আকাশৰাজৰ নগৰলৈ মহোৎসৱ-যাত্ৰা কৰে, দেৱ-ঋষি-গন্ধৰ্ব-অপ্সৰাসকল মঙ্গলপাঠেৰে সহযাত্রী হয়। পদ্মাৱতীৰ সৈতে ত্ৰিবাৰ মালা-বিনিময়, শুভ গৃহপ্ৰৱেশ, মাঙ্গল্যসূত্ৰ বন্ধন আৰু লাজা-হোম আদি বিবাহাংগ সম্পূৰ্ণ হয়। তাৰ পিছত প্ৰাভৃত (উপহাৰ) দানৰ বিস্তৃত তালিকা দিয়া হৈছে—ধান্য, ঘী, দুগ্ধজাত বস্তু, ফল, বস্ত্ৰ, সোণ-ৰত্ন, পশুধন, ঘোঁৰা, হাতী আৰু পৰিচাৰকবৃন্দ—ৰাজদান ধৰ্মাৰ্পণ ৰূপে প্ৰতিষ্ঠিত হয়। শেষত শ্ৰীনিবাসে আকাশৰাজক বৰ দিয়ে—অচল ভক্তি আৰু মন সদায় দিৱ্য পদত স্থিৰ থাকক; দেৱগণ স্বধামলৈ উভতি যায় আৰু ভগৱান স্বামিপুষ্কৰিণীৰ ওচৰত নিবাস কৰি নিৰন্তৰ পূজা গ্ৰহণ কৰে।