Adhyaya 7
এই অধ্যায়ত ৰাজসভাৰ পৰা মন্দিৰ-প্ৰাঙ্গণলৈ দৌত্য-ধাৰ্মিক ধাৰাৰ জৰিয়তে পদ্মাৱতী–শ্ৰীনিবাসৰ বিবাহকথা আচাৰ আৰু প্ৰশাসনিক কাঠামোৰ ভিতৰত সুদৃঢ় কৰা হৈছে। আৰম্ভণিতে ৰাণী ধৰণী আগন্তুক দিৱ্য পৰিচাৰিকা বকুলমালিকাৰ পৰিচয় আৰু উদ্দেশ্য সুধি অনুসন্ধান-পদ্ধতি আৰু বিশ্বাসযোগ্যতাৰ নিয়ম স্থাপন কৰে। বকুলমালিকাই বেঙ্কটাদ্ৰিত শ্ৰীনিবাসৰ বিচৰণ, অৰণ্য-প্ৰসঙ্গ, আৰু স্বামীতীৰ্থত শঙ্খৰাজৰ সৈতে সাক্ষাৎ বৰ্ণনা কৰে; তাত তপস্যা আৰু মন্দিৰ-স্থাপনাক ভক্তিৰ বৈধ পথ হিচাপে দেখুওৱা হয়। শ্ৰীনিবাসে পথ-নির্দিষ্ট নিৰ্দেশ দিয়ে—বিশেষকৈ বিষ্বক্সেনক সন্মান আৰু স্বামিপুষ্কৰিণীত স্নান—ইয়াৰ দ্বাৰা পৱিত্ৰ ভূগোল আৰু অনুমোদিত আচাৰ একেলগে জড়িত হয়। তাৰ পিছত ৰাজকীয় সিদ্ধান্তৰ অংশ। আকাশৰাজে মন্ত্ৰীসকলৰ সৈতে পুৰোহিত-জ্যোতিষাধিকাৰী বৃহস্পতিৰ পৰামৰ্শ লৈ বিবাহৰ শুভক্ষণ নিৰ্ধাৰণ কৰে—বৈশাখ মাহত উত্তৰফাল্গুণী নক্ষত্ৰ। তাৰপিছত মহোৎসৱ: বিশ্বকৰ্মাৰ নগৰ-সজ্জা, ইন্দ্ৰৰ পুষ্পবৃষ্টি, আৰু অন্যান্য দেৱতাৰ মঙ্গল-উপহাৰ—সমবেত শুভ-ব্যৱস্থাৰ ছবি আঁকে। শেষত বকুলমালিকা আৰু শুক-দূতে শ্ৰীনিবাসৰ ওচৰলৈ উভতি গৈ পদ্মাৱতীৰ নিবেদন জনায়; শ্ৰীনিবাসে মালা পঠাই সন্মতি সূচায়, আৰু দেৱাগমনৰ বাবে ৰাজআতিথ্য আৰু বিবাহ-প্ৰস্তুতি বিধিবৎ আৰম্ভ হয়।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.