Adhyaya 30

এই অধ্যায়ত সুৱৰ্ণমুখৰী নদীৰ পৱিত্ৰতা আৰু সৌন্দৰ্যৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। নদীৰ শীতল বতাহ আৰু তীৰ্থৰ পৰিৱেশ বৰ্ণনা কৰাৰ পিছত অৰ্জুনৰ তীৰ্থযাত্ৰাৰ কথা কোৱা হৈছে। অৰ্জুনে কালহস্তী পৰ্বত দৰ্শন কৰে, নদীত স্নান কৰে আৰু কালহস্তীশ্বৰৰ (শিৱ) পূজা কৰি ধন্য হয়। ইয়াৰ পিছত অৰ্জুনে সিদ্ধ আৰু যোগীসকলৰ পৱিত্ৰ স্থানৰ মাজেৰে গৈ ভৰদ্বাজ মুনিৰ আশ্ৰমত উপস্থিত হয়। তাত প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য উপভোগ কৰি তেওঁ মুনিৰ আতিথ্য গ্ৰহণ কৰে। শেষত, অৰ্জুনে নদীৰ উৎপত্তি আৰু মহিমা সম্পৰ্কে মুনিৰ ওচৰত জানিবলৈ বিচাৰে।