Adhyaya 3

এই অধ্যায়ত শ্ৰীবৰাহে ধৰণীদেৱীক পুৰাবৃত্তান্ত বৰ্ণনা কৰে। বেঙ্কটাচলত স্বামিপুষ্কৰিণীৰ ওচৰত শ্ৰীনিবাস/হৰি দিব্য বিমানে নিবাস কৰে; কল্পান্তলৈকে সাধাৰণ লোকৰ বাবে অদৃশ্য বুলি কোৱা হলেও দেবাজ্ঞাৰে সৰ্বপূজ্য হয়। ধৰণীয়ে সোধে—ভগৱান যদি মর্ত্যৰ দৃষ্টিগোচৰ নহয়, তেন্তে লোকপূজা কেনেকৈ চলিব? তেতিয়া শ্ৰীবৰাহে অগস্ত্যৰ দ্বাদশবছৰীয়া আৰাধনা আৰু সকলো দেহধাৰীৰ বাবে ভগৱান দৃশ্য হ’বলৈ কৰা প্ৰাৰ্থনা উল্লেখ কৰে; ভগৱানে বিমানের মহিমা অক্ষুণ্ণ ৰাখি সৰ্বজনক দৰ্শন দিয়ে। পাছত বংশকথা আৰু উৎপত্তিকথা আহে। পৰৱৰ্তী কালচক্ৰত ৰজা মিত্ৰৱৰ্মাৰ উত্থান আৰু তাত পৰা আকাশৰাজলৈ বংশপৰম্পৰা বৰ্ণিত হয়। যজ্ঞীয় হালচলনৰ সময়ত ভূমিৰ পৰা পদ্মাৱতী প্ৰাদুৰ্ভাৱ হয়; তেওঁক কন্যাৰূপে গ্ৰহণ কৰি ৰাণী ধৰণীৰ তত্ত্বাৱধানত দিয়া হয়। তাৰ পাছত ধৰণীয়ে শুভ লক্ষণৰ মাজত বসুদানক জন্ম দিয়ে; তেওঁৰ অস্ত্ৰবিদ্যা আৰু শাস্ত্ৰ-শিক্ষাৰ সংক্ষিপ্ত বিৱৰণে ৰাজধৰ্ম, বৈধতা আৰু অঞ্চলৰ পবিত্ৰ ইতিহাস প্ৰতিষ্ঠা কৰে।