Adhyaya 3

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ वस्त्रापथे क्षेत्रे संति तीर्थानि कोटिशः । तथापि सारं ते वच्मि सर्वतीर्थमहोदयम्

ঈশ্বৰ ক’লে: এতিয়া বস্ৰাপথ ক্ষেত্ৰত কোটি কোটি তীৰ্থ আছে; তথাপি মই তোমাক সাৰ কথাই ক’ম—সকলো তীৰ্থৰ মহোদয়, মঙ্গলৰ মহাস্ৰোত।

Verse 2

दामोदरे नदी प्रोक्ता स्वर्णरेषेति या स्मृता । ब्रह्मकुण्डं च तत्रैव तथा ब्रह्मेश्वरः स्मृतः

তাত দামোদৰা নামে এক নদী কোৱা হয়, যাক ‘স্বৰ্ণৰেষা’ বুলিও স্মৰণ কৰা হয়। তাতেই ব্ৰহ্মকুণ্ড আছে, আৰু ব্ৰহ্মেশ্বৰো তাত প্ৰসিদ্ধ।

Verse 3

कालमेघश्च संप्रोक्तो भवो दामोदरः स्मृतः । गव्यूतिद्वितयेनैव कालिका तत्र कीर्तिता

তেওঁ কালমেঘ বুলিও প্ৰখ্যাত; তাত ভৱক দামোদৰ ৰূপে স্মৰণ কৰা হয়। আৰু দুটা গৱ্যূতি দূৰত সেই দেশত কালীকা দেৱীৰ কীৰ্তি গোৱা হয়।

Verse 4

इन्द्रेश्वरश्च तत्रैव रैवतः पर्वतस्तथा । उज्जयंतश्च तत्रैव देवः कुम्भीश्वरः स्मृतः

সেই ঠাইতেই ইন্দ্ৰেশ্বৰ দেৱালয় আছে; তেনেদৰে ৰৈৱত পৰ্বত। আৰু তাতেই উজ্জয়ন্ত; সেই স্থানত দেৱতাক কুম্ভীশ্বৰ নামে স্মৰণ কৰা হয়।

Verse 5

भीमेश्वरश्च तत्रैव ततः क्षेत्रं महाप्रभम् । तैलसारणिकंनाम त्रेतायां हैममारकम्

সেই ঠাইতেই ভীমেশ্বৰ আছে; তাৰ পাছত এক মহাপ্ৰভাময় পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰ আছে, যাৰ নাম তৈলসাৰণিক—যি ত্ৰেতাযুগত হৈমমাৰক নামে পৰিচিত আছিল।

Verse 6

पंचगव्यूतिमात्रं तु तत्क्षेत्रं संप्रकीर्तितम् । मृगीकुण्डं च तत्रैव सर्वपातकनाशनम्

সেই পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰ পঞ্চ গৱ্যূতি পৰিমাণে বিস্তৃত বুলি কীৰ্তিত। তাতেই মৃগীকুণ্ড আছে—যি সকলো পাপ বিনাশ কৰে।

Verse 7

एतद्वस्त्रापथं क्षेत्रं रत्नधात्वोस्तथाऽकरम् । कथितं तव देवेशि पुनः संक्षेपतो मया

হে দেৱেশী, এই বস্ত্ৰাপথ ক্ষেত্ৰ—যি ৰত্ন আৰু ধাতুৰ খনি বুলিও প্ৰখ্যাত—মই তোমাক পুনৰ সংক্ষেপে বৰ্ণনা কৰিলোঁ।