Adhyaya 77
ঈশ্বৰে মহাদেৱীক ক’লে যে প্ৰভাস-ক্ষেত্ৰত পূৰ্বে উল্লেখ কৰা স্থানৰ দক্ষিণ দিশে, বেছি দূৰ নহয়, উত্তংকেশ্বৰ নামৰ এক অতি উত্তম পুণ্যতীৰ্থ আছে। সেই দিশলৈ তীৰ্থযাত্ৰা কৰিবলৈ তেওঁ নিৰ্দেশ দিয়ে, যাতে প্ৰভাস-ক্ষেত্ৰৰ যাত্ৰাপথ আৰু ক্ৰম স্পষ্ট হয়। এই শিৱস্থান মহাত্মা ভক্ত উত্তংকে নিজে ভক্তিৰে স্থাপন কৰিছিল বুলি বৰ্ণনা আছে। যি তীৰ্থযাত্ৰী সুশান্তচিত্তে তাত দৰ্শন কৰে, স্পৰ্শ কৰে আৰু বিধিপূৰ্বক ভক্তিৰে পূজা কৰে, সি সকলো কল্মষ/পাপৰ পৰা মুক্ত হয়—এই ফলশ্ৰুতি। ই স্কন্দ মহাপুৰাণৰ প্ৰভাস খণ্ডত উত্তংকেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বিষয়ক ৭৭তম অধ্যায়।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि उत्तंकेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव दक्षिणे भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । स्थापितं च स्वयं भक्त्या उत्तंकेन महात्मना
ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, উত্তম উত্তংকেশ্বৰলৈ যোৱা উচিত। সেয়া তাৰেই দক্ষিণ ভাগত, বেছি দূৰ নহয়, অৱস্থিত; আৰু মহাত্মা উত্তংকে নিজে ভক্তিৰে তাক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
Verse 2
तद्दृष्ट्वा तु महादेवि स्पृष्ट्वा च सुसमाहितः । संपूज्य विधिवद्भक्त्या मुच्यते सर्वकिल्बिषात्
হে মহাদেৱী, তাক দৰ্শন কৰি, মন একাগ্ৰ কৰি স্পৰ্শ কৰি, আৰু বিধি অনুসাৰে ভক্তিৰে পূজা কৰিলে—মানুহ সকলো কিল্বিষ, সকলো পাপমলৰ পৰা মুক্ত হয়।
Verse 77
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उत्तंकेश्वरमाहात्म्य वर्णनंनाम सप्तसप्ततितमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী হাজাৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত ‘উত্তংকেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামক সাতসত্তৰতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।