Adhyaya 76

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैव देवदेवस्य समीपस्थं विराजते । लिंगद्वयं महापुण्यं लकुलीशप्रतिष्ठितम्

ঈশ্বৰে ক’লে: সেই দেৱদেৱ মহাদেৱৰ ওচৰত দুটা মহাপুণ্য লিঙ্গ উজ্জ্বল হৈ আছে, যাক লকুলীশে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।

Verse 2

लकुले श्वरनामास्ति तस्य लिंगद्वयस्य वै । तद्दृष्ट्वा देवदेवस्य लिंगद्वयमनुत्तमम्

সেই লিঙ্গদ্বয়ৰ স্থানৰ নাম লকুলীশ্বৰ; তাত নিশ্চয় দুটা লিঙ্গ আছে। দেৱদেৱ মহাদেৱৰ সেই অনুত্তম যুগল লিঙ্গ দর্শন কৰিলে ভক্তিভাৱ জাগে।

Verse 3

मुच्यते सकलात्पापादाजन्ममरणांतिकात् । तत्र शुक्लचतुर्द्दश्यां मासि भाद्रपदे प्रिये

সকলো পাপৰ পৰা মুক্তি লাভ হয়, জন্ম-মৰণৰ অন্ত পৰ্যন্ত বিস্তৃত পাপৰ পৰাও। আৰু তাত, হে প্ৰিয়ে, ভাদ্ৰপদ মাহৰ শুক্ল চতুৰ্দশীত—

Verse 4

उपवासपरो भूत्वा यः करोति प्रजागरम् । मूर्त्तिमंतं तु संपूज्य लकुलीशं महाप्रभम्

যি উপবাসত নিবিষ্ট হৈ ৰাতি জাগৰণ কৰে, আৰু মূৰ্তিমান মহাপ্ৰভু লকুলীশক বিধিপূৰ্বক পূজা কৰে—

Verse 5

ततः संपूज्य विधिना तत्र लिंगद्वयं पृथक् । सम्यक्पूजाविधानेन स्तुतिमंत्रैरनुक्रमात् । स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः

তাৰ পাছত তাত থকা দুটা লিঙ্গ পৃথক পৃথককৈ বিধি অনুসাৰে পূজা কৰি, শুদ্ধ পূজাবিধানে আৰু স্তোত্ৰ-মন্ত্ৰ ক্ৰমে ক্ৰমে জপি, সি সেই পৰম ধামলৈ যায় য’ত মহেশ্বৰ দেৱ বাস কৰে।

Verse 76

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सोमेश्वरमाहात्म्ये कलकलेश्वरसमीपवर्ति लकुलीशलिंगद्वयमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्सप्ततितमोऽध्यायः

এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী হাজাৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত সোমেশ্বৰ-মাহাত্ম্যত ‘কলকলেশ্বৰ নিকটৱৰ্তী লকুলীশৰ দ্বৈত লিঙ্গৰ মাহাত্ম্য-বৰ্ণনা’ নামক ছিয়াত্তৰতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।