Adhyaya 72
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে সংক্ষিপ্তভাৱে ধৰ্মসম্মত আচাৰ-উপদেশ দিয়ে। একে তীৰ্থতে ‘জলবাস’ নামে প্ৰসিদ্ধ বিঘ্নেশ গণেশৰ দৰ্শন কৰিবলৈ কোৱা হৈছে; এই দৰ্শনে বিঘ্ন নাশ কৰে আৰু সকলো কাৰ্যত সিদ্ধি দিয়ে বুলি কোৱা হয়। উৎপত্তি-কাৰণত উল্লেখ আছে—তপস্যা নিৰ্বিঘ্ন হ’বলৈ বৰুণে জলজাত উপহাৰেৰে ভক্তিভাৱে গণপতিক পূজা কৰিছিল। চতুৰ্থী তিথিত তৰ্পণ কৰি গন্ধ, পুষ্প আৰু মোদকৰে পূজা কৰাৰ বিধান আছে; যথাভক্তি-যথাশক্তি অনুসাৰে অৰ্পণ কৰিলে গণাধিপ সন্তুষ্ট হয়—এই শিক্ষাই মূল।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येद्विघ्नेशं जलवाससम् । सर्वविघ्नविनाशाय सर्वकार्यप्रसिद्धये
ঈশ্বৰে ক’লে: তাতেই জলবাস নামে প্ৰসিদ্ধ বিঘ্নেশক দৰ্শন কৰা উচিত, যাতে সকলো বিঘ্ন বিনাশ হয় আৰু সকলো কাৰ্য সিদ্ধি লাভ কৰে।
Verse 2
वरुणेन महादेवि तपोनिर्विघ्नहेतवे । पूजितो जलजैर्भक्त्या जलवासास्ततः स्मृतः
হে মহাদেৱী! তপস্যা নিৰ্বিঘ্ন হ’বলৈ বৰুণে জলজাত উপহাৰে ভক্তিভাৱে তেওঁৰ পূজা কৰিলে; সেয়েহে তেওঁ ‘জলবাস’ নামে স্মৃত।
Verse 3
चतुर्थ्यां तर्पयेद्भक्त्या गन्धैः पुष्पैः स मोदकैः । यथाभक्त्यनुसारेण तस्य तुष्येद्गणाधिपः
চতুৰ্থীত ভক্তিভাৱে গন্ধ, পুষ্প আৰু মোদক অৰ্পণ কৰি তেওঁক তৰ্পণ কৰিব লাগে; যিমান ভক্তি, তিমানেই গণাধিপতি প্ৰসন্ন হয়।
Verse 72
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये जलवासगणपतिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विसप्ततितमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰীস্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰ্য সংহিতাত, সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত ‘জলবাস গণপতি-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামৰ দ্বিসপ্ততিতম অধ্যায় সমাপ্ত।