
এই অধ্যায়ত প্ৰভাস-ক্ষেত্ৰত অৱস্থিত এক পবিত্ৰ লিঙ্গৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ই বৰুণেশ্বৰাৰ দক্ষিণ দিশত, তিন ধনুৰ দূৰত্বত অৱস্থিত বুলি কোৱা হৈছে। বৰুণৰ পত্নী উষা স্বামীৰ সৈতে জড়িত দুখত ব্যাকুল হৈ মহাঘোৰ তপস্যা কৰে আৰু তাতেই লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰে; সেই লিঙ্গ ‘উষেশ্বৰ’ নামে প্ৰসিদ্ধ। উষেশ্বৰ লিঙ্গক সৰ্বসিদ্ধি প্ৰদানকাৰী আৰু সৰ্বসিদ্ধিৰে পূজিত বুলি কীৰ্তিত কৰা হৈছে। ভক্তিভাৱে পূজা কৰিলে পাপ নাশ হয় আৰু মহাপাপৰ ভাৰ বহন কৰা লোকেও পৰম গতি লাভ কৰিব পাৰে—এনে ফলশ্ৰুতি দিয়া হৈছে। বিশেষকৈ নাৰীৰ বাবে ই সৌভাগ্যফলদায়ক আৰু দুখ-দৌৰ্ভাগ্য নাশক বুলি উল্লেখ আছে।
Verse 1
ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं तत्रैव संस्थितम् । दक्षिणे वरुणेशस्य धनुषां त्रितये स्थितम्
তাৰ পিছত, হে মহাদেৱী, তাতেই অৱস্থিত লিঙ্গলৈ গমন কৰিব; সেয়া বৰুণেশ্বৰাৰ দক্ষিণে, তিনিধনু দূৰত স্থিত।
Verse 2
भार्यया वरुणस्यैव उषा नाम्न्या वरानने । कृत्वा तपो महाघोरं भर्तृदुःखपरीतया
হে সুশ্ৰী-মুখী, বৰুণৰেই পত্নী উষা নাম্নী, স্বামীৰ দুখত আচ্ছন্ন হৈ, অতি ভয়ংকৰ তপস্যা কৰিলে।
Verse 3
स्थापितं तु महल्लिंगं सर्वसिद्धिप्रदायकम् । उषेश्वरेति विख्यातं सर्वसिद्धिप्रपूजितम्
তাত এক মহালিঙ্গ স্থাপন কৰা হৈছিল, যি সকলো সিদ্ধি প্ৰদান কৰে। সি “উষেশ্বৰ” নামে বিখ্যাত হ’ল আৰু সকলো সিদ্ধি লাভৰ বাবে পূজিত হয়।
Verse 4
यस्तत्पूजयते भक्त्या लिंगं पापप्रणाशनम् । महापापौघयुक्तोऽपि स गच्छेत्परमां गतिम्
যি কোনো ভক্তিভাৱে সেই পাপনাশক লিঙ্গ পূজা কৰে, সি মহাপাপৰ স্ৰোতেৰে ভাৰাক্ৰান্ত হলেও পৰম গতি লাভ কৰে।
Verse 5
स्त्रीणां सौभाग्यफलदं दुःखदौर्भाग्यना शनम्
ই ইস্ত্ৰীসকলক সৌভাগ্য-ফল প্ৰদান কৰে আৰু দুখ তথা দুর্ভাগ্য নাশ কৰে।
Verse 71
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उषेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नामैकसप्ततितमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাত, সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত “উষেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা” নামক একসপ্ততিতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।