
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে দেৱীক উপদেশ দিয়ে কয় যে প্ৰভাসক্ষেত্ৰত থকা ৱাডৱেশ্বৰ-লিঙ্গলৈ তীৰ্থযাত্ৰী যাব লাগে। স্থানটো পবিত্ৰ ভূ-সম্পৰ্কৰ সূত্ৰে নিৰ্দিষ্ট—লক্ষ্মীশৰ উত্তৰত আৰু বিশালাক্ষীৰ দক্ষিণত—যাতে যাত্ৰাৰ পথ সহজে বুজা যায়। তাৰ পাছত উৎপত্তিৰ কাৰণ কোৱা হৈছে: কাম (কৃতস্মৰ) দগ্ধ হোৱাৰ সময়ত ৱাডৱা-অগ্নিয়ে এটা পৰ্বত সমতল কৰিলে; সেই প্ৰসঙ্গতে ৱাডৱে তাত লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে, সেয়ে স্থানটো মহাশক্তিসম্পন্ন বুলি খ্যাত। ভক্তে বিধিমতে পূজা কৰি শংকৰক দশবাৰ স্নান/অভিষেক কৰিব লাগে। তাত বেদজ্ঞ ব্ৰাহ্মণক দধি (দই) দান কৰিলে অগ্নিলোকপ্ৰাপ্তি আৰু তীৰ্থযাত্ৰাৰ পূৰ্ণ ফল লাভ হয়।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं वै वाडवेश्वरम् । लक्ष्मीशादुत्तरे भागे विशालाक्ष्याश्च दक्षिणे
ঈশ্বৰে ক’লে: হে মহাদেৱী, তাৰ পাছত লক্ষ্মীশ্বৰাৰ উত্তৰে আৰু বিশালাক্ষীৰ দক্ষিণে অৱস্থিত ‘ৱাডৱেশ্বৰ’ নামৰ লিঙ্গলৈ গমন কৰিব লাগে।
Verse 2
स्थितं महाप्रभावं हि वाडवेन प्रतिष्ठितम् । कृतस्मरो यदा दग्धः पर्वतो वाडवाग्निना
এই লিঙ্গ মহাপ্ৰভাৱশালী; ৱাডৱে ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। যেতিয়া কৃতস্মৰা দগ্ধ হ’ল—যেতিয়া পৰ্বত ৱাডৱাগ্নিত ভস্মীভূত হ’ল—তেতিয়াই এই পবিত্ৰ উপস্থিতি খ্যাতি লাভ কৰিলে।
Verse 3
समीकृत्याखिलं स्थानं तेन लिंगं प्रतिष्ठितम् । पूजयेत्तं विधानेन दश संस्नाप्य शंकरम्
সমগ্ৰ স্থান যথাযথভাৱে সমান কৰি তাত লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হ’ল। বিধি অনুসাৰে সেই শংকৰক পূজা কৰিব লাগে আৰু নিৰ্ধাৰিত ৰীতিত দহবাৰ স্নাপন (অভিষেক) কৰাই উপাসনা কৰিব লাগে।
Verse 4
दधि दद्याच्च वै तत्र ब्राह्मणे वेदपारगे । सोऽग्निलोकमवाप्नोति सम्यग्यात्राफलं लभेत्
তাত বেদপাৰগ ব্ৰাহ্মণক দধি (দই) দান কৰিব লাগে। তেনে কৰিলে সি অগ্নিলোক লাভ কৰে আৰু যাত্ৰাৰ সম্পূৰ্ণ তথা যথাযথ ফল পায়।
Verse 65
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वाडवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चषष्टितमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত ‘ৱাডৱেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণন’ নামৰ পঁয়ষট্টিতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।