Adhyaya 64
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে প্ৰভাসক্ষেত্ৰৰ পূব দিশত, পাঁচ ধনু দূৰত অৱস্থিত এক বিশেষ তীৰ্থৰ বৰ্ণনা কৰে। সেই স্থান ‘লক্ষ্মীশ্বৰ’ নামে প্ৰসিদ্ধ, যি দাৰিদ্ৰ্য আৰু অমঙ্গল নাশকাৰী বুলি কীৰ্তিত। কাহিনী অনুসাৰে দৈত্যবধৰ পিছত দেবী লক্ষ্মীক তাত আনিছিল আৰু দেবীয়ে নিজে প্ৰতিষ্ঠাকৰ্ম সম্পন্ন কৰি ‘লক্ষ্মীশ্বৰ’ নাম স্থাপন কৰিছিল। তাৰ পিছত শ্ৰীপঞ্চমীৰ দিনা বিধিপূৰ্বক ভক্তিৰে লক্ষ্মীশ্বৰৰ পূজা কৰিবলৈ বিধান দিয়া হৈছে। ফলশ্ৰুতিত কোৱা হৈছে—উপাসকৰ ওপৰত লক্ষ্মীৰ কৃপা অবিচ্ছিন্ন থাকে; সি লক্ষ্মীৰ পৰা বিচ্ছিন্ন নহয় আৰু মন্বন্তৰ পৰ্যন্ত দীঘলীয়া সময় সমৃদ্ধি-সৌভাগ্য লাভ কৰে। ই স্কন্দমহাপুৰাণৰ প্ৰভাসখণ্ড, প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ চৌষট্টিতম অধ্যায়।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे धनुषां पंचके स्थितम् । लक्ष्मीश्वरेति विख्यातं दारिद्र्यौघविनाशनम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰেই পূৰ্ব দিশৰ ভাগত, পাঁচ ধনুৰ দূৰত্বত, লক্ষ্মীশ্বৰ নামে বিখ্যাত এক লিঙ্গ অৱস্থিত; সি দাৰিদ্ৰ্যৰ ঢল ধ্বংস কৰে।
Verse 2
यत्र देव्या समानीता लक्ष्मीर्देत्यान्निहत्य च । तेन लक्ष्मीश्वरं नाम स्वयं देव्या प्रतिष्ठितम्
য’ত দেৱীয়ে দানৱসকলক নিধন কৰি লক্ষ্মীক (পুনৰ) আনিছিল, সেই কাৰণেই সেই লিঙ্গৰ নাম লক্ষ্মীশ্বৰ; দেৱীয়ে নিজেই তাক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
Verse 3
यस्तं पूजयते भक्त्या श्रीपंचम्यां विधानतः । न विमुक्तो भवेल्लक्ष्म्या यावन्मन्वतरं प्रिये
হে প্ৰিয়ে! যিয়ে শ্ৰীপঞ্চমীত বিধি অনুসাৰে ভক্তিভাৱে তেওঁৰ পূজা কৰে, সি মন্বন্তৰ যিমান দিন থাকে তিমান দিন লক্ষ্মীৰ পৰা বিচ্ছিন্ন নহয়।
Verse 64
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये लक्ष्मीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्टितमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকসমূহৰ সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত ‘লক্ষ্মীশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামক চতুঃষষ্টিতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।