Adhyaya 63
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে দেৱীক উপদেশ দিয়ে কয়—যোগেশ্বৰীৰ দক্ষিণে অল্প দূৰত অৱস্থিত ভৈৰৱেশ্বৰ তীৰ্থলৈ গমন কৰা। তাত থকা লিঙ্গক সৰ্বপাপনাশক আৰু দিব্য ঐশ্বৰ্যদাতা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। পূৰ্বকথাৰ জৰিয়তে তীৰ্থৰ মাহাত্ম্য স্থাপন কৰা হয়—দৈত্যবিনাশৰ উদ্দেশ্যে দেৱীয়ে কাৰ্য আৰম্ভ কৰোঁতে ভৈৰৱক আহ্বান কৰি নিজৰ দূত ৰূপে নিয়োগ কৰিছিল। সেই কাৰণে দেৱী ‘শিৱদূতী’ আৰু পাছত ‘যোগেশ্বৰী’ নামে প্ৰসিদ্ধ হয়; দেৱীৰ উপাধি আৰু স্থানীয় ভূগোলৰ সংযোগো প্ৰকাশ পায়। য’ত ভৈৰৱ দূতসেৱাত নিয়ুক্ত হৈছিল, সেই ঠাইৰ লিঙ্গ ‘ভৈৰৱেশ্বৰ’ নামে খ্যাত হয়; ভৈৰৱে নিজেই প্ৰতিষ্ঠা কৰি দেৱ আৰু দৈত্য উভয়ে পূজা কৰিছিল বুলি কোৱা হৈছে। ফলশ্ৰুতিত কোৱা হৈছে—কাৰ্ত্তিক মাহত বিধিপূৰ্বক ভক্তিৰে পূজা কৰিলে, অথবা ছয় মাহ নিৰন্তৰ আৰাধনা কৰিলে, ভক্তে ইষ্টফল লাভ কৰে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि भैरवेश्वरमुत्तमम् । योगेश्वर्या दक्षिणतो नातिदूरे व्यवस्थितम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তেতিয়া, হে মহাদেৱী, যোগেশ্বৰীৰ দক্ষিণফালে অতি দূৰত নহয়, অৱস্থিত উত্তম ভৈৰৱেশ্বৰলৈ গমন কৰিব লাগে।
Verse 2
सर्वपापप्रशमनं दिब्यैश्वर्यप्रदायकम् । पुरा दैत्यविनाशार्थं यदा देवी कृतोद्यमा
ই সকলো পাপ প্ৰশমিত কৰে আৰু দিব্য ঐশ্বৰ্য দান কৰে। পূৰ্বকালত, যেতিয়া দেৱীয়ে দানৱ-বিনাশৰ বাবে উদ্যোগ ল’লে, তেতিয়াই এই পবিত্ৰ শক্তি প্ৰকাশিত হ’ল।
Verse 3
तदा भैरवमाहूय दूतत्वे नियुयोज ह । शिवदूती तदा ख्याता पश्चाद्योगेश्वरीति च
তেতিয়া দেৱীয়ে ভৈৰৱক আহ্বান কৰি দূতৰূপে নিযুক্ত কৰিলে। সেই সময়ত তেওঁ ‘শিৱদূতী’ নামে খ্যাত হ’ল, আৰু পাছত ‘যোগেশ্বৰী’ বুলিও পৰিচিত হ’ল।
Verse 4
भैरवो यत्र वै देव्या दूतत्वे विनियोजितः । तेन लिंगं समाख्यातं भैरवेश्वरनामकम्
য’ত দেৱীয়ে ভৈৰৱক নিশ্চয় দূতৰূপে নিযুক্ত কৰিছিল, সেই ঘটনাৰ কাৰণেই তাত থকা লিঙ্গ ‘ভৈৰৱেশ্বৰ’ নামে খ্যাত।
Verse 5
पूजितं देवदैत्यैश्च भैरवेण प्रतिष्ठितम् । यस्तत्पूजयते भक्त्या कार्तिक्यां विधिना नरः । निरंतरं वा षण्मासं सोऽभीष्टं लभते फलम्
দেৱ আৰু দানৱ উভয়ে পূজিত, আৰু ভৈৰৱে প্ৰতিষ্ঠিত। যি নৰে কাৰ্তিক মাহত বিধিমতে ভক্তিৰে সেই (ভৈৰৱেশ্বৰ) পূজা কৰে, অথবা ছয় মাহ নিৰন্তৰ কৰে, সি ইচ্ছিত ফল লাভ কৰে।
Verse 63
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये भैरवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्टितमोऽध्याय
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকসমূহৰ সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত ‘ভৈৰৱেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামক ত্ৰিষষ্টিতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।