Adhyaya 62

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तृतीयां चत्वरप्रियाम् । ललितापूर्वदिग्भागे दशधन्वंतरे स्थिताम्

ঈশ্বৰ ক’লে: “তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, চত্বৰপ্ৰিয়া তৃতীয় দেবীৰ ওচৰলৈ যাব লাগে। সি ললিতাৰ পূৰ্ব দিশত, দহ ধনু দূৰত অৱস্থিত।”

Verse 2

क्षेत्रदूतीं महारौद्रीं रुद्रशक्तिं महाप्रभाम् । क्षेत्ररक्षाविधौ तत्र मया मुक्तां तु मध्यतः

“সি ক্ষেত্ৰদূতী, মহাৰৌদ্ৰী—ৰুদ্ৰৰ শক্তি, মহাপ্ৰভাময়ী। সেই পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰৰ ৰক্ষাৰ বিধানত মই তাক তাত মধ্যভাগত স্থাপন কৰিলোঁ।”

Verse 3

कोटिभूतसमायुक्ता महाकाया महाप्रभा । जीर्णे गृहे तथोद्याने प्रासादाट्टालके पथि

“কোটি ভূতৰ সৈতে সংযুক্ত, মহাকায়া আৰু মহাপ্ৰভাময়ী—সি জীৰ্ণ গৃহত, উদ্যানত, প্ৰাসাদৰ অট্টালিকাত আৰু পথত দৰ্শন হয়।”

Verse 4

चत्वरेषु च सर्वेषु क्षेत्र मध्यस्थिता सती । रात्रौ पर्यटते देवी भूतानां कोटिभिर्वृता

পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰৰ মধ্যভাগত স্থিত সতী দেৱী সকলো চৌমুখত বিদ্যমান; ৰাতি সময়ত তেওঁ কোটি কোটি ভূত-প্ৰেতৰ বেষ্টনীত পৰিভ্ৰমণ কৰে।

Verse 5

महानवम्यां यस्तत्र नारी वाथ नरोपि वा । नानापूजोपचारैश्च पूजयेद्विधिवच्छुभाम्

মহানৱমীত যি কোনো ব্যক্তি তাত থাকে—নাৰী হওক বা নৰ—বিধি অনুসাৰে নানা পূজা-উপচাৰ আৰু অৰ্পণৰে সেই শুভা দেৱীক পূজা কৰিব লাগে।

Verse 7

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहा त्म्यं पापनाशनम् । क्षेत्रदूत्यास्तृतीयायाः श्रुतमैश्वर्यकारकम्

এইদৰে সংক্ষেপে পাপনাশক মাহাত্ম্য কোৱা হ’ল। ক্ষেত্ৰদূতীৰ তৃতীয় কাহিনী শ্ৰৱণে ঐশ্বৰ্য আৰু অধিপত্যসদৃশ ভাগ্য লাভ হয়।

Verse 9

तस्य तुष्टाऽखिलान्कामान्सादेवी संप्रदास्यति । दंपत्योर्भोजनं तत्र देयं यात्राफलेप्सुभिः

সেই ভক্তত সন্তুষ্ট হৈ দেৱীয়ে সকলো কামনা দান কৰিব। আৰু তাত, তীৰ্থযাত্ৰাৰ ফল কামনাকাৰীসকলে দম্পতীক ভোজন দান কৰিব লাগে।

Verse 62

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चत्वरादेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विषष्टितमोऽध्यायः

এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকীয় সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত ‘চত্বৰা দেৱী-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামৰ দ্বিষষ্টিতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।