Adhyaya 43

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेद्वरारोहे लिंगं सूर्यप्रतिष्ठितम् । सोमेशात्पश्चिमे भागे धनुषां सप्तके स्थितम् । आदित्येश्वरनामानं सर्वपातकनाशनम्

ঈশ্বৰ ক’লে: তাৰ পাছত, হে সুন্দৰ কটিযুক্তা, সূৰ্য্যদ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত লিঙ্গলৈ যোৱা উচিত; সোমেশৰ পশ্চিম ভাগত সাত ধনুষ দূৰত অৱস্থিত, ‘আদিত্যেশ্বৰ’ নামে পৰিচিত, যি সকলো পাপক নাশ কৰে।

Verse 2

त्रेतायुगे महादेवि समुद्रेण महात्मना । रत्नैः संपूजितं लिंगं वर्षाणामयुतं प्रिये

হে মহাদেৱী, ত্ৰেতাযুগত মহাত্মা সমুদ্ৰে, হে প্ৰিয়ে, এই লিঙ্গক ৰত্নেৰে সম্পূজিত কৰিছিল দহ হাজাৰ বছৰ ধৰি।

Verse 3

तेन रत्नेश्वरंनाम सांप्रतं प्रथितं क्षितौ । पंचामृतेन संस्नाप्य पंचरत्नैः प्रपूजयेत्

সেয়ে ইহা এতিয়া পৃথিৱীত ‘ৰত্নেশ্বৰ’ নামে প্ৰখ্যাত। পঞ্চামৃতৰে স্নান কৰাই, পঞ্চৰত্নেৰে বিধিপূৰ্বক পূজা কৰিব লাগে।

Verse 4

ततो राजोपचारेण पूजयेद्विधिवन्नरः । एवं कृते महादेवि मेरुदानफलं लभेत्

তাৰ পাছত মানুহে বিধিপূৰ্বক ৰাজোপচাৰেৰে পূজা কৰিব লাগে। হে মহাদেৱী, এইদৰে কৰিলে মেরুদান নাম মহাদানৰ সমান ফল লাভ হয়।

Verse 5

सर्वेषां चैव यज्ञानां दानानां नात्र संशयः

নিশ্চয়েই, এইয়েই সকলো যজ্ঞ আৰু সকলো দানৰ ফল—ইয়াত একো সন্দেহ নাই।

Verse 6

तीर्थानां चापि सर्वेषां यच्चान्यत्सुकृतं भुवि । उद्धरेत्पितृवर्गं च मातृवर्गं च मानवः

আৰু সকলো তীৰ্থৰো ফল, আৰু পৃথিৱীত থকা আন সকলো সুকৃতিও লাভ হয়। ইয়াৰ দ্বাৰা মানুহে পিতৃবৰ্গ আৰু মাতৃবৰ্গ—দুয়োটাকেই উদ্ধাৰ কৰে।

Verse 7

बाल्ये वयसि यत्पापं वार्द्धके यौवनेऽपि वा । क्षालयेच्चैव तत्सर्वं दृष्ट्वा रत्नेश्वरं नरः

শৈশৱত, যৌৱনত বা বাৰ্ধক্যতো যি পাপ কৰা হৈছিল—ৰত্নেশ্বৰক দৰ্শন কৰিলে মানুহে সেই সকলো ধুই পেলায়।

Verse 8

धेनुदानं प्रशंसंति तस्मिन्स्थाने महर्षयः । धेनुदस्तारयेन्नूनं दश पूर्वान्दशापरान्

সেই পবিত্ৰ স্থানত মহর্ষিসকলে ধেনুদানৰ প্ৰশংসা কৰে। নিশ্চয় গোধাতা দহ পুৰ্বপুৰুষ আৰু দহ পৰৱৰ্তী বংশধৰকো তাৰে।

Verse 9

देवस्य दक्षिणे भागे यो जपेच्छतरुद्रियम् । संपूज्य विधिवल्लिंगं न स भूयः प्रजायते

দেৱতাৰ দক্ষিণ ভাগত যিয়ে শতৰুদ্ৰীয় জপ কৰে আৰু বিধি মতে লিঙ্গক পূজা কৰে, সি পুনৰ জন্ম নলয়।

Verse 10

एवं संक्षेपतः प्रोक्तमादित्येशमहोदयम् । श्रुत्वाऽवधार्य यत्नेन मुच्यते कर्मबंधनैः

এইদৰে সংক্ষেপে আদিত্যেশৰ মহিমা ঘোষণা কৰা হ’ল। ইয়াক শুনি যত্নেৰে হৃদয়ত ধৰি ৰাখিলে কৰ্মবন্ধনৰ পৰা মুক্তি লাভ হয়।

Verse 43

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य आदित्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशोऽध्यायः

এইদৰে পবিত্ৰ শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত “আদিত্যেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণন” নামৰ ত্ৰিচত্বাৰিংশ (৪৩তম) অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।