Adhyaya 365
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে দেৱীক উপদেশ দি তীৰ্থযাত্ৰী–সাধকক ‘উত্তম’ সংৱৰ্তেশ্বৰ তীৰ্থলৈ যোৱাৰ পথ দেখুৱাইছে। সংৱৰ্তেশ্বৰ ইন্দ্ৰেশ্বৰৰ পশ্চিমে আৰু অর্কভাস্কৰৰ পূৰ্বে অৱস্থিত বুলি কোৱা হৈছে, যাতে ওচৰৰ পবিত্ৰ স্থানসমূহৰ সৈতে সম্পৰ্কিত দিশ-নিৰ্দেশ স্পষ্ট হয়। ইয়াত সৰল আচারবিধি দিয়া হৈছে—প্ৰথমে মহাদেৱৰ দর্শন, তাৰ পিছত পুষ্কৰিণীৰ জলে স্নান; এইটোকেই মুখ্য ভক্তিকৰ্ম বুলি গণ্য কৰা হৈছে। ফলশ্ৰুতিত কোৱা হৈছে, এইদৰে কৰোঁতাই দহ অশ্বমেধ যজ্ঞৰ সমান পুণ্যফল লাভ কৰে। শেষত ই স্কন্দপুৰাণৰ প্ৰভাসখণ্ড, প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ প্ৰথম বিভাগৰ ৩৬৫তম অধ্যায় ‘সংৱৰ্তেশ্বৰমাহাত্ম্যবৰ্ণন’ বুলি চিহ্নিত।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि संवर्तेश्वरमुत्तमम् । इन्द्रेश्वरात्पश्चिमतः पूर्वतश्चार्कभास्करात
ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰ পিছত, হে মহাদেৱী, উত্তম সংৱৰ্তেশ্বৰলৈ যাবা—ইন্দ্ৰেশ্বৰৰ পশ্চিমে আৰু অৰ্কভাস্কৰৰ পূৰ্বে অৱস্থিত।
Verse 2
तं दृष्ट्वा तु महादेवं स्नात्वा पुष्करिणीजले । दशानामश्वमेधानां फलमाप्नोति मानवः
সেই মহাদেৱক দৰ্শন কৰি আৰু পুষ্কৰিণীৰ জলে স্নান কৰিলে, মানুহে দহটা অশ্বমেধ যজ্ঞৰ সমান পুণ্যফল লাভ কৰে।
Verse 364
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये संवर्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुष्षष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম ভাগ ‘প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্য’ত ‘সংৱৰ্তেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামক ৩৬৪তম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।