Adhyaya 364
ঈশ্বৰে মহাদেৱীক ক’লে যে হিৰণ্য-তটত তুণ্ডপুৰ নামৰ এক পবিত্ৰ স্থান আছে, য’ত ঘৰ্ঘৰ-হ্ৰদ নামৰ জলাশয় অৱস্থিত। সেই তীৰ্থৰ অধিষ্ঠাতা দেৱতা কন্দেশ্বৰ বুলি চিনাক্ত কৰা হয়। শিৱে স্মৰণ কৰায় যে সেই স্থানতেই তেওঁৰ জটা বাঁধা হৈছিল; এই দিৱ্য স্মৃতিয়ে ক্ষেত্ৰৰ মাহাত্ম্য আৰু অধিকাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ভক্তে তাত গৈ তীৰ্থস্নান কৰি বিধিপূৰ্বক কন্দেশ্বৰৰ পূজা কৰিব লাগে—এনে ক্ৰম সূচিত। ফলত ঘোৰ পাপ নাশ হয় আৰু শুভ ‘শাসন’ লাভ হয়—অৰ্থাৎ ঈশ্বৰীয় ৰক্ষা/আজ্ঞা-অনুগ্ৰহৰূপ প্ৰসাদ আৰু পুণ্য-স্বীকৃতি।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्यातटसंस्थितम् । स्थानं तुण्डपुरंनाम यत्रासौ घर्घरो ह्रदः
ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰ পিছত, হে মহাদেৱী, হিৰণ্যাৰ তীৰত অৱস্থিত তুণ্ডপুৰ নামৰ স্থানলৈ যাবা, য’ত ঘৰঘৰ নামৰ হ্ৰদ আছে।
Verse 2
तत्र कन्देश्वरो देवो यत्र बद्धा जटा मया । तत्र स्नात्वा नरः सम्यक्त्ं देवं यः प्रपूजयेत् । स मुक्तः पातकैर्घोरैः प्राप्नुयाच्छासनं शुभम्
তাত কন্দেশ্বৰ দেৱতা আছে, য’ত মই মোৰ জটা বান্ধিছিলোঁ। যি মানুহে তাত বিধিপূৰ্বক স্নান কৰি ভক্তিভাৱে সেই দেৱক পূজা কৰে, সি ভয়ংকৰ পাপৰ পৰা মুক্ত হৈ শুভ দিৱ্য অনুগ্রহ আৰু শাসন লাভ কৰে।
Verse 363
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये हिरण्यातुण्डपुर घर्घरह्रदकन्देश्वर माहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्ट्युत्तरत्रिशतत मोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কান্দ মহাপুৰাণৰ একাশী হাজাৰ শ্লোকীয়া সংহিতাৰ অন্তৰ্গত, সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত “হিৰণ্যা, তুণ্ডপুৰ, ঘৰঘৰ-হ্ৰদ আৰু কন্দেশ্বৰ মহিমা-বৰ্ণনা” নামৰ ৩৬৩তম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।