
এই অধ্যায়ত প্ৰভাসক্ষেত্ৰৰ তীৰ্থযাত্ৰাৰ সংক্ষিপ্ত পথ-নিৰ্দেশ আৰু বিধি বৰ্ণিত। ঈশ্বৰ দেৱীক কয়—গোষ্পদ নামৰ স্থানৰ উত্তৰে দুটা গব্যূতি দূৰত প্ৰসিদ্ধ বলায় তীৰ্থ আছে; তাত ভক্তিভাৱে গমন কৰা উচিত। বলায়ত ‘একাদশ ৰুদ্ৰ’ নিজ নিজ স্থান-লিঙ্গৰূপে প্ৰতিষ্ঠিত বুলি কোৱা হৈছে; অজাইকপাদ আৰু অহিৰ্বুধ্ন্য আদি নাম উল্লেখিত। সেই লিঙ্গসমূহ বিধিবৎ পূজা কৰিলে সৰ্ব পাপ নাশ হৈ সম্পূৰ্ণ শুদ্ধি লাভ হয় বুলি ফলশ্ৰুতি দিয়া হৈছে।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गोष्पदस्योत्तरे स्थितम् । गव्यूतिद्वितयेनैव वलाय इति विश्रुतम्
ঈশ্বৰে ক’লে: “তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, গোষ্পদৰ উত্তৰে অৱস্থিত স্থানলৈ যাব লাগে—দুই গব্যূতি দূৰত—যি ‘বলায়’ নামে সুপ্ৰসিদ্ধ।”
Verse 2
तत्रैकादशरुद्राणां स्थानलिंगान्यपि प्रिये । अजैकपादहिर्बुध्न्यः संतीत्यादीनि नामतः । पूजयेत्तानि विधिवन्मुच्यते सर्वपातकैः
তাত, হে প্ৰিয়ে, একাদশ ৰুদ্ৰৰ স্থিৰ লিঙ্গস্থানসমূহো আছে—নাম অনুসাৰে অজ, একপাদ, অহিৰ্বুধ্ন্য, সন্তীতি আদি। যিয়ে বিধিপূৰ্বক সিহঁতক পূজা কৰে, সি সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত হয়।
Verse 362
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रलिंगमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विषष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কান্দে মহাপুৰাণত—একাশী হাজাৰ শ্লোকৰ সংহিতাৰ ভিতৰত—সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য অংশত ‘একাদশ ৰুদ্ৰ-লিঙ্গৰ মহিমা বৰ্ণনা’ নামৰ তিনিশ বাষষ্ঠ অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।