Adhyaya 362
ঈশ্বৰে দেৱীক প্ৰভাস-ক্ষেত্ৰত ক্ৰমে ক্ৰমে তীৰ্থযাত্ৰাৰ বিধান উপদেশ দিয়ে। প্ৰথমে মণ্ডূকেশ্বৰলৈ যাবলৈ ক’লে আৰু মাণ্ডূক্যায়নৰ সংযোগে প্ৰতিষ্ঠিত শিৱলিঙ্গৰ কথা উল্লেখ কৰিলে। তাৰ ওচৰত কোটিহ্ৰদ নামৰ পুণ্য জলাশয় আছে; তাত অধিষ্ঠাতা ৰূপে কোটীশ্বৰ শিৱ বিৰাজমান, আৰু তাতেই অৱস্থিত মাতৃগণে ইষ্টফল প্ৰদান কৰে বুলি বৰ্ণিত। বিধি—কোটিহ্ৰদ-তীৰ্থত স্নান কৰি লিঙ্গপূজা কৰিব লাগে আৰু মাতৃসকলকো পূজা কৰিব লাগে; ফলত দুঃখ আৰু শোকৰ পৰা মুক্তি লাভ হয় বুলি কোৱা হৈছে। তাৰ পিছত পূব দিশে এক যোজন দূৰত ত্ৰিতকূপ নামৰ আন এটা তীৰ্থৰ উল্লেখ আছে—ই অতি শুদ্ধ আৰু সৰ্বপাপবিনাশক; বহু তীৰ্থৰ মহিমা যেন তাতেই একত্ৰ ‘স্থিত’ আছে বুলি প্ৰতিপাদিত। কলফনত ইয়াক প্ৰভাস খণ্ডৰ এই অংশৰ ৩৬২তম অধ্যায় বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मण्डूकेश्वरमित्यपि । मांडूक्यायननाम्ना वै लिंगं तत्र प्रतिष्ठितम्
ঈশ্বৰে ক’লে: হে মহাদেৱী! তাৰ পাছত মণ্ডূকেশ্বৰ নামৰ স্থানলৈও যোৱা উচিত। তাত মাণ্ডূক্যায়ন নামে এক লিঙ্গ নিশ্চয়েই প্ৰতিষ্ঠিত আছে।
Verse 2
तत्र कोटिह्रदो देवि तथा कोटीश्वरः शिवः । तत्र मातृगणश्चैव स्थितः कामफलप्रदः
হে দেৱী! তাত কোটিহ্ৰদ আছে আৰু তদ্ৰূপে কোটীশ্বৰ নামে শিৱো আছে। তাতেই মাতৃগণৰ সমূহ অৱস্থিত, যি কাম্য ফল প্ৰদান কৰে।
Verse 3
स्नात्वा कोटि ह्रदे तीर्थे तल्लिंगं यः प्रपूजयेत् । मातॄस्तत्रैव संपूज्य दुःखशोकाद्विमुच्यते
কোটিহ্ৰদ তীৰ্থত স্নান কৰি যিয়ে সেই লিঙ্গৰ পূজা কৰে, আৰু তাতেই মাতৃসকলকো যথাবিধি পূজা কৰে, সি দুঃখ-শোকৰ পৰা মুক্ত হয়।
Verse 4
तस्मात्पूर्वेण देवेशि योजनैकेन निर्मलम् । त्रितकूपेति विख्यातं सर्वपातकनाशनम् । सर्वेषां देवि तीर्थानां यत्तत्रैव व्यवस्थितिः
তাতৰ পৰা পূব দিশে, হে দেৱেশী, এক যোজন দূৰত এক নিৰ্মল স্থান আছে, ‘ত্ৰিতকূপ’ নামে খ্যাত, যি সকলো পাপ বিনাশ কৰে। হে দেৱী, তাতেই সকলো তীৰ্থৰ পবিত্ৰ প্ৰভাৱ একেলগে স্থাপিত বুলি কোৱা হয়।
Verse 361
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कोटिह्रद मण्डूकेश्वरमाहात्म्य वर्णनं नामैकषष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কান্দ মহাপুৰাণত—একাশী হাজাৰ শ্লোকৰ সংহিতাৰ ভিতৰত—সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য অংশত ‘কোটিহ্ৰদ আৰু মণ্ডূকেশ্বৰ মহিমাৰ বৰ্ণনা’ নামৰ তিনিশ একষষ্ঠ অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।