Adhyaya 361
অধ্যায় ৩৬১ত ঈশ্বৰ–দেৱীৰ সংলাপৰ মাজেৰে সংক্ষিপ্ত তীৰ্থ-উপদেশ দিয়া হৈছে। সাধকক হিৰণ্যাতটলৈ আগবাঢ়িবলৈ কোৱা হয় আৰু তাত ‘ঘটিকাস্থান’ নামৰ এক বিশেষ স্থান উল্লেখ কৰা হৈছে, যি পূৰ্বতে এজন সিদ্ধ ঋষিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আছিল। এই স্থানৰ পৱিত্ৰতা মৃকণ্ডুৰ যোগসিদ্ধিৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত বুলি কোৱা হয়। তেওঁ ধ্যান-যোগে—এটা নাড়ী-পরিমাণৰ ভিতৰতে ফলসিদ্ধি লাভৰ উল্লেখসহ—সেই ঠাইতে লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই লিঙ্গ ‘মাৰ্কণ্ডেশ্বৰ’ নামে প্ৰসিদ্ধ; ইয়াৰ দৰ্শন আৰু পূজা মাত্ৰেই সৰ্বপাপৰ উপশমন/নাশ হয় বুলি পাঠে জোৰ দিয়ে। অধ্যায়টোৱে অন্তৰ্মুখ তপস্যা আৰু জনসাধাৰণৰ সুলভ ভক্তি-সেৱাৰ সংযোগ দেখুৱাই প্ৰভাসক্ষেত্ৰৰ এক সূক্ষ্ম তীৰ্থ-যাত্ৰাপথক কাৰ্যকৰী নিৰ্দেশ ৰূপে উপস্থাপন কৰে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्यातटसंस्थितम् । घटिकास्थानमिति च यत्र सिद्धः पुरा ऋषिः
ঈশ্বৰে ক’লে: তেতিয়া, হে মহাদেৱী, হিৰণ্যাৰ তীৰত অৱস্থিত ‘ঘটিকাস্থান’ নামে ঠাইলৈ যোৱা উচিত, য’ত প্ৰাচীন কালত এজন ঋষিয়ে সিদ্ধি লাভ কৰিছিল।
Verse 2
नाड्यैकया मृकण्डस्तु ध्यानयोगाद्वरानने । तत्रैव स्थापितं लिंगं मार्कंडेश्वरनामतः । सर्वपापोपशमनं दर्शनात्पूजनादपि
হে সুশ্ৰীমুখী দেৱী! মৃকণ্ডে ধ্যান-যোগৰ বলত এক নাড়ী-মুহূৰ্ততে তাতেই লিঙ্গ স্থাপন কৰিলে, যি মাৰ্কণ্ডেশ্বৰ নামে প্ৰসিদ্ধ। তাৰ দৰ্শন আৰু পূজন মাত্ৰেই সকলো পাপ উপশম কৰে।
Verse 360
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मार्कंडेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षष्ट्युत्तर त्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে, শ্ৰী স্কান্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰ্য সংহিতাত, সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম ভাগ ‘প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য’ৰ অন্তৰ্গত ‘মাৰ্কণ্ডেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণন’ নামক অধ্যায়—৩৬১তম—সমাপ্ত হ’ল।