Adhyaya 356

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं बहुसुवर्णकम् । हिरण्यापूर्वदिग्भागे स्थाने बहुसुवर्णके

ঈশ্বৰে ক’লে: হে মহাদেৱী, তাৰ পাছত মানুহে বহুসুৱৰ্ণক নামৰ দেৱতাৰ ওচৰলৈ যাব লাগে; সি পূব দিশৰ সুৱৰ্ণময় ভাগত, বহুসুৱৰ্ণক নামৰ স্থানত অৱস্থিত।

Verse 2

धर्मपुत्रेण यत्रैव कृतो यज्ञः सुदुष्करः । नाम्ना बहुसुवर्णेति स्थाप्य लिंगं महाप्रभम्

সেই ঠাইতেই ধৰ্মপুত্ৰে অতি দুৰূহ যজ্ঞ সম্পন্ন কৰিছিল; আৰু মহাপ্ৰভাৱশালী লিঙ্গ স্থাপন কৰি তাৰ নাম বহুসুৱৰ্ণ বুলি ৰাখিছিল।

Verse 3

सर्वक्रतूनां फलदं नाम्ना सर्वेश्वरं विदुः । तत्रैव संस्थितं लिंगं पूर्णं सारस्वतैर्जलैः

তেওঁলোকে একে নামত সৰ্বেশ্বৰ বুলি জানে—সকলো যজ্ঞৰ ফল দানকাৰী। সেই ঠাইতেই সেই লিঙ্গ অৱস্থিত, যি সৰস্বতীৰ জলেৰে পূৰ্ণ আৰু পবিত্ৰ।

Verse 4

स्नात्वा तत्र वरारोहे पिण्डदानं ददाति यः । कुलकोटिं समुद्धृत्य रुद्रलोके महीयते

হে সুন্দৰ নিতম্বধাৰী দেবী, যি কেহে তাত স্নান কৰি পিণ্ডদান কৰে, সি নিজৰ কুলৰ কোটিকোটি জনক উদ্ধাৰ কৰি ৰুদ্ৰলোকত সন্মানিত হয়।

Verse 5

यस्तं पूज यते भक्त्या गन्धपुष्पैर्विधानतः । कोटिपूजाफलं तस्य तथेत्याह सदाशिवः

যি কেহে বিধি অনুসাৰে গন্ধ-পুষ্পেৰে ভক্তিভাৱে তেওঁৰ পূজা কৰে, সি কোটিপূজাৰ ফল লাভ কৰে—এইদৰে সদাশিৱে কৈছে।

Verse 355

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बहुसुवर्णेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

এইদৰে একাশীতিসাহস্ৰ শ্লোকসম্বলিত শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত “বহুসুৱৰ্ণেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা” নামক তিনিশ ছাপন্নতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।