Adhyaya 351
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে মহাদেৱীক কৌৰৱেশ্বৰী দেৱীৰ ওচৰলৈ যাবলৈ উপদেশ দিয়ে। কোৱা হৈছে যে পূৰ্ব আৰাধনাৰ যোগেদি তেওঁৰ নাম কুৰুক্ষেত্ৰৰ সৈতে জড়িত, আৰু তেওঁ পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰৰ ৰক্ষাশক্তি; ভীমেও ক্ষেত্ৰ-ৰক্ষাৰ দায়িত্ব লৈ আগতে তেওঁৰ পূজা কৰিছিল বুলি স্মৰণ কৰোৱা হয়। মহানৱমীৰ দিনা পৰিশ্ৰমসহ কৰা পূজা বিশেষ ফলদায়ক বুলি বৰ্ণিত। অতিথিসত্কাৰ আৰু দানধৰ্মৰ নীতি অনুসাৰে—বিশেষকৈ দম্পতীক অন্নদান, উৎকৃষ্ট/দিব্য গুণযুক্ত আহাৰ-পানীয় আৰু ভালদৰে প্ৰস্তুত মিঠাই অৰ্পণ কৰিব লাগে। এইদৰে স্তৱ আৰু দানে সন্তুষ্ট দেৱী ভক্তক পুত্ৰসম ৰক্ষা কৰে; স্থানভক্তি, ৰক্ষাকৰ্তব্য আৰু নিয়ত দান—এই তিনিও পৰস্পৰক শক্তিশালী কৰে বুলি শিক্ষা দিয়া হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्माद्वै कौरवेश्वरीम् । यस्य नाम्ना कुरुक्षेत्रं तेन साराधिता पुरा
ঈশ্বৰে ক’লে: “তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, তাতৰ পৰা কৌৰৱেশ্বৰীৰ ওচৰলৈ যাবা; যাৰ নামতেই কুৰুক্ষেত্ৰ খ্যাত, আৰু যাক প্ৰাচীন কালত পূৰ্ণ ভক্তিৰে আৰাধনা কৰা হৈছিল।”
Verse 2
आराधिताऽसौ भीमेन कृत्वा क्षेत्रस्य रक्षणम् । महानवम्यां यत्नेन यस्तां पूजयते नरः । तं पुत्रमिव कल्याणी रक्षते नात्र संशयः
ক্ষেত্ৰৰ ৰক্ষণ কৰি ভীমে তেওঁক আৰাধনা কৰিছিল। যি মানুহে মহানৱমীত যত্নসহকাৰে তেওঁৰ পূজা কৰে, কল্যাণী তেওঁক নিজৰ পুত্ৰৰ দৰে ৰক্ষা কৰে—ইয়াত সন্দেহ নাই।
Verse 3
भोजनं तत्र दातव्यं दंपतीनां न संशयः । दिव्यैर्भक्ष्यैः सुमिष्टान्नैः सा तुष्यति ततः स्तुता
তাত দম্পতিসকলক ভোজন দান কৰিবই লাগে—ইয়াত সন্দেহ নাই। দিৱ্য ভক্ষ্য আৰু সুসিদ্ধ মিঠা অন্ন অৰ্পণ কৰিলে তেওঁ সন্তুষ্ট হয়, আৰু তাৰ পাছত স্তোত্ৰেৰে তেওঁৰ স্তৱ কৰিব লাগে।
Verse 350
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कौरवेश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে পবিত্ৰ শ্ৰী স্কান্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰ্যাং সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম ‘প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্য’ত ‘কৌৰৱেশ্বৰীৰ মাহাত্ম্য-বৰ্ণনা’ নামক তিনিশ একাৱন্নতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।