Adhyaya 349
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে দেৱীক উপদেশ দিয়ে কয়—ভীমেশ্বৰৰ ওচৰত অৱস্থিত “দেৱী মন্ত্রবিভূষণা” ৰূপক বিশেষভাৱে স্মৰণ কৰি পূজা কৰা উচিত। আগতে সোমে এই দেৱীক বিধিপূৰ্বক আৰাধনা কৰিছিল বুলি উল্লেখ কৰি দেৱী আৰু তীৰ্থস্থানৰ মাহাত্ম্য প্ৰকাশ কৰা হৈছে। তাৰ পাছত ব্ৰতৰ সময় আৰু বিধান নিৰ্দিষ্ট কৰা হয়—শ্ৰাৱণ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ তৃতীয়া তিথিত যি নাৰী নিয়মমতে এই দেৱীৰ পূজা কৰে, সি সকলো শোক-দুঃখৰ পৰা মুক্ত হয় বুলি ফলশ্ৰুতি কোৱা হৈছে। স্থানবৰ্ণনা, ভক্ত-পরম্পৰা আৰু ব্ৰত-কাল একেলগে গাঁথি সংক্ষিপ্ত ফলপ্ৰদ উপদেশ দিয়া হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीं मंत्रविभूषणाम् । भीमेश्वरस्य सान्निध्ये सोमेनाराधितां पुरा
ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, মন্ত্রবিভূষণা দেৱীৰ ওচৰলৈ যোৱা উচিত। ভীমেশ্বৰৰ সান্নিধ্যত তেওঁ বাস কৰে—যাক পূৰ্বে সোম (চন্দ্ৰদেৱ)ে আৰাধনা কৰিছিল।
Verse 2
श्रावणे मासि विधिना या नारी तां प्रपूजयेत् । तृतीयायां शुक्लपक्षे सा दुःखैर्मुच्यतेऽखिलैः
শ্ৰাৱণ মাহত যি নাৰী বিধি অনুসাৰে শুক্লপক্ষৰ তৃতীয়াত দেৱীক পূজা কৰে, সি সকলো দুখৰ পৰা সম্পূৰ্ণ মুক্ত হয়।
Verse 348
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मन्त्रविभूषणागौरी माहात्म्यवर्णनंनामाष्टाचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত “মন্ত্রবিভূষণা গৌৰীৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা” নামৰ তিনিশ উনপঞ্চাশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।