Adhyaya 346
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে প্ৰভাস-ক্ষেত্ৰৰ আগ্নেয় (দক্ষিণ-পূৰ্ব) দিশাভাগত অৱস্থিত ‘কর্কোটক-ৰবি’ নামৰ সূৰ্য্য-স্বৰূপৰ মাহাত্ম্য উপদেশ দিয়ে। কোৱা হৈছে যে এই স্বৰূপৰ কেৱল দৰ্শনমাত্ৰেই সকলো দেৱতা প্ৰসন্ন হয়; এক স্থানীয় দিব্য প্ৰকাশক সৰ্বদেৱ-অনুগ্ৰহৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে। তাৰ পিছত সংক্ষিপ্ত বিধি দিয়া হয়—যেতিয়া সপ্তমী তিথি ৰবিবাৰৰ সৈতে মিলিত হয়, তেতিয়া ধূপ, গন্ধ আৰু অনুলেপন আদি উপচাৰে বিধিপূৰ্বক পূজা কৰিব লাগে। সঠিক সময় আৰু শাস্ত্ৰসম্মত অৰ্পণে কৰা এই আৰাধনাই ‘সৰ্ব-কিল্বিষ’ অৰ্থাৎ সকলো পাপ/দোষৰ পৰা মুক্তি দিয়ে—এইটোৱেই নীতিশিক্ষা। ই স্কন্দমহাপুৰাণৰ প্ৰভাসখণ্ড, প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ ৩৪৬তম অধ্যায়।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादाग्नेयदिग्भागे स्थितः कर्कोटको रविः । पूर्वकल्पे महादेवि स्मृतः कर्कोटकान्वितः
ঈশ্বৰে ক’লে: তাতৰ পৰা আগ্নেয় দিশা-ভাগত, অৰ্থাৎ দক্ষিণ-পূৰ্বত, কৰ্কোটক নামেৰে পৰিচিত সূৰ্য স্থাপিত আছে। হে মহাদেৱী, পূৰ্ব কল্পত তেওঁ কৰ্কোটকৰ সৈতে সংযুক্ত বুলি স্মৃত হৈছিল।
Verse 2
तस्य दर्शनमात्रेण प्रीताः स्युः सर्वदेवताः । सप्तम्यां रविवारेण धूप गंधानुलेपनैः । पूजयेद्यो विधानेन मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
তেওঁক কেৱল দৰ্শন কৰিলেই সকলো দেৱতা প্ৰসন্ন হয়। যি জনে ৰবিবাৰে পৰি অহা সপ্তমী তিথিত ধূপ, সুগন্ধি আৰু অনুলেপনেৰে বিধি অনুসাৰে পূজা কৰে, সি সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত হয়।
Verse 346
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कर्कोटकार्कमाहात्म्यवर्णनंनाम षटचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী হাজাৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ অন্তৰ্গত, সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত ‘কৰ্কোটকাৰ্ক-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামৰ তিনিশ ছয়চল্লিশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।