
এই অধ্যায়ত প্ৰভাসক্ষেত্ৰৰ হাটকেশ্বৰ নামৰ লিঙ্গৰ সংক্ষিপ্ত মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু তাৰ পূৰ্ব দিশত নলেশ্বৰ নামৰ এক দেৱালয় অৱস্থিত বুলি কোৱা হৈছে। ঈশ্বৰে দেৱীক দিশা-নিৰ্দেশ আৰু নিৰ্দিষ্ট দূৰত্বৰ মাপসহ পথ-বিৱৰণ দি তীৰ্থস্থান চিনাক্ত কৰিবলৈ সহায় কৰে। ইয়াত উল্লেখ আছে যে নলে দময়ন্তীৰ সৈতে মিলি নলেশ্বৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল; আদৰ্শ ৰাজদম্পতিয়ে ক্ষেত্ৰৰ শ্ৰেষ্ঠতা স্বীকাৰ কৰাৰ দৃষ্টান্তে মাহাত্ম্য দৃঢ় হয়। ফলশ্ৰুতিত কোৱা হৈছে—যি মানুহে বিধিপূৰ্বক দৰ্শন-পূজা কৰে, সি কলিদোষ-দুৰ্ভোগৰ পৰা মুক্ত হয় আৰু দ্যূত/জুৱাত বিজয়ৰ ফলও লাভ কৰে।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं वै हाटकेश्वरम् । जरद्गवात्पूर्वभागे धनुषां षष्टिभिस्त्रिभिः
ঈশ্বৰে ক’লে: “তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, জৰদ্গৱৰ পূৰ্ব দিশত ত্ৰিসষ্টি ধনুষ দূৰত অৱস্থিত ‘হাটকেশ্বৰ’ নামৰ লিঙ্গলৈ যোৱা উচিত।”
Verse 2
नाम्ना नलेश्वरं देवि स्थापितं तु नलेन वै । दमयन्तीयुतेनैव ज्ञात्वा क्षेत्रं तदुत्तमम्
হে দেবী, ইয়াৰ নাম ‘নলেশ্বৰ’; সঁচাকৈয়ে ৰজা নলে দময়ন্তীৰ সৈতে একেলগে সেই স্থানক পৰম পবিত্ৰ বুলি জানি ইয়াক স্থাপন কৰিছিল।
Verse 3
तं दृष्ट्वा मानवो देवि पूजयित्वा विधानतः कलिभिर्मुच्यते जंतुर्द्यूते च विजयी भवेत्
হে দেবী, যি মানুহে তাক দৰ্শন কৰি বিধি অনুসাৰে পূজা কৰে, সি কলিৰ ক্লেশৰ পৰা মুক্ত হয়; আৰু জুৱাতো বিজয়ী হয়।
Verse 345
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী হাজাৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ অন্তৰ্গত, সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত ‘নলেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামৰ তিনিশ পঁয়তাল্লিশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।